De Noorse elandhond: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

Het ras van de Noorse lopende hond werd ontwikkeld vanaf de eerste helft van de 19e eeuw. Zijn andere naam, Dunker, werd gekozen als verwijzing naar zijn schepper, de Noorse kapitein Wilhelm Conrad Dunker. Deze kruiste verschillende variëteiten van lopende honden om te komen tot exemplaren die dicht bij de huidige standaard liggen. De aantallen zijn sterk gedaald tijdens de Tweede Wereldoorlog, waardoor men vreesde voor het verdwijnen van het ras. Daarna werd een hernieuwde belangstelling waargenomen, met name in de jaren 1970, maar de populatie blijft vrij beperkt.

De Noorse lopende hond is een middelgrote jachthond, robuust en uithoudingsvermogen, waarvan het silhouet in een rechthoek past zonder zwaar te lijken. Zijn eerder langgerekte kop heeft een licht gewelfde schedel, een goed gedefinieerde stop, een zwarte neus en een vrij lange en vierkante snuit. Zijn donkere, ronde en expressieve ogen tonen een kalme en ernstige blik. Zijn soepele, hangende en afgeronde oren zijn op middelmatige hoogte aangezet. De hals is vrij lang, de rug recht en stevig, de lendenen sterk, de croupe gespierd en de borst eerder breed. De staart, dik aan de basis, wordt recht of licht gebogen gedragen. De vacht is recht, ruw, dicht en meer voorzien aan de achterkant van de dijen en op de staart. De vachtkleur is verdund zwart met vaalbruine aftekeningen, of blauw merle met donkerdere aftekeningen.

Resistent en volhardend verenigt de Noorse lopende hond de kwaliteiten van een performante jachtpartner. Met sterke zenuwen en een evenwichtig temperament staat hij bekend als sociaal en betrouwbaar. Gehecht aan zijn baas en zijn familie toont hij zich aanhankelijk zonder zijn eigenschappen als lopende hond te verliezen.

Zijn jachtinstinct is zeer uitgesproken en zijn energieniveau is hoog. Hij heeft dagelijks lange uitstapjes en regelmatige activiteiten nodig om zijn evenwicht te bewaren. Sociaal met mensen en doorgaans in staat om goed met soortgenoten overweg te kunnen, blijft hij vocaal en kan hij graag blaffen of huilen. Hij is niet geschikt voor het leven in een appartement of voor kleine ruimtes.

De Noorse lopende hond wordt niet beschouwd als bijzonder moeilijk op te voeden. Zijn gehechtheid aan zijn baas, zijn evenwichtige karakter en zijn motivatie voor het werk vergemakkelijken het leren. De basis, in het bijzonder het terugroepen, moet vanaf de jongste leeftijd worden aangeleerd. Zijn natuurlijke sociabiliteit bevordert zijn verstandhouding met anderen, maar zijn jachtinstinct vereist een consequente opvoeding.

De aanschafprijs hangt met name af van de fokkerij, de afstamming, het geslacht, de leeftijd en de conformiteit met de standaard. De zeldzaamheid van het ras kan ook het beschikbare aanbod beperken.

Met een robuuste constitutie vertoont de Noorse lopende hond over het algemeen een solide gezondheid wanneer hij passende zorg krijgt. Er is geen systematische aanleg voor een bepaalde ziekte gemeld voor het ras, maar waakzaamheid wordt aanbevolen voor bepaalde orthopedische, auditieve, oculaire en cutane aandoeningen.

De Noorse lopende hond heeft behoefte aan een kwalitatieve, evenwichtige voeding die is aangepast aan zijn leeftijd, zijn grootte en zijn niveau van lichamelijke activiteit. Zijn behoeften nemen toe tijdens de jachtperiodes.

De naam Dunker is een eerbetoon aan de Noorse kapitein Wilhelm Conrad Dunker, de schepper van het ras. De Noorse lopende hond draagt nummer 203 in de nomenclatuur van de FCI en wordt sinds 1956 erkend door de FCI evenals door de UKC. Ondanks de hernieuwde belangstelling die vanaf de jaren 1970 werd waargenomen, blijven de aantallen beperkt.