De gezondheid van de Barsoi

Zijn levensverwachting ligt doorgaans tussen 10 en 12 jaar. Een goede levenshygiëne, het behouden van een optimaal gewicht en de vroege opsporing van rasgebonden aandoeningen bevorderen een comfortabelere oude dag.

Ondanks zijn fijne uiterlijk is de Barzoï een stevige en uithoudingsrijke hond. Zijn spijsverteringsgevoeligheid en bepaalde risico’s die eigen zijn aan grote windhonden mogen echter niet worden onderschat. Zijn groei vraagt bijzondere aandacht om zijn skelet en zijn gewrichten te beschermen.

Regelmatige controle wordt aanbevolen gedurende het hele leven, met name voor de heupen, de ogen en het spijsverteringsstelsel. Elke plotselinge buikzwelling, poging tot onproductief braken, pijn, verminderd zicht of mank lopen rechtvaardigt een snelle dierenartsconsultatie.

• Heupdysplasie : Deze gewrichtsafwijking kan pijn, mankheid en artrose bevorderen; screening van fokdieren en een gecontroleerde groei verminderen het risico.

• Oogaandoeningen : De Barzoï kan vatbaar zijn voor verschillende aandoeningen van het netvlies, waaronder een rasgebonden retinopathie; een oogheelkundige opvolging wordt aanbevolen.

• Spijsverteringsproblemen : Een licht verteerbare voeding, langzame overgangen en het opvolgen van aanhoudende symptomen worden aanbevolen bij deze soms gevoelige hond.

• Maagdilatatie-volvulus : Zijn diepe borstkas stelt hem bloot aan deze levensbedreigende noodsituatie; de maaltijden verdelen en inspanning rond de voedselinname vermijden zijn verstandige maatregelen.

Zijn vacht biedt hem een behoorlijke bescherming tegen de kou, maar hij moet beschikken over een droge en comfortabele slaapplaats. Bij warm weer moeten intensieve uitstapjes gepland worden op de koele uren, met schaduw en water beschikbaar. Zijn lage vetmassa nodigt er ook toe uit om langdurige blootstelling aan extreme temperaturen te vermijden.

Het silhouet van de Barzoï moet droog blijven zonder mager te worden. Het rantsoen wordt aangepast aan het gewicht, de leeftijd, de activiteit en de lichaamsconditie, met een regelmatige controle van de ribben en de bespiering. Overmatige voeding en hevige inspanningen rond de maaltijden moeten worden vermeden, met name vanwege zijn diepe borstkas.

Voor de voortplanting worden een heuponderzoek en een oogheelkundige controle aanbevolen. De veterinaire opvolging moet ook een hartonderzoek omvatten volgens de voorgeschiedenis van de lijn, evenals een waakzaamheid voor de spijsvertering. Bij de pup controleert de dierenarts de groei en past hij de energie-inname aan om een te snelle gewichtstoename te voorkomen.