De Barzoï: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

Afkomstig uit Rusland, is de Barzoï al meerdere eeuwen aanwezig en zou hij zijn gevormd op basis van oude windhonden, met name honden van het Saluki-type, om wild te achtervolgen op uitgestrekte gebieden. Lange tijd geassocieerd met de Russische adel en de grote jachten te paard, verschijnt hij in historische verhalen al sinds de Middeleeuwen, en wordt vervolgens het onderwerp van meer precieze beschrijvingen vanaf de 17e eeuw. De afschaffing van de lijfeigenschap in 1861, en vervolgens de Russische revolutie van 1917, veroorzaken een sterke daling van zijn aantallen in zijn land van oorsprong. Zijn export naar Engeland, Frankrijk en de Verenigde Staten maakt het echter mogelijk het ras te behouden. De Fédération Cynologique Internationale erkent de Barzoï definitief op 13 januari 1956 onder nummer 193, in groep 10 van de windhonden.

De Barzoï heeft een hoog, droog, langgerekt en harmonieus silhouet, met een stevige beenderstructuur zonder zwaarte en een diepe borst die tot aan de ellebogen reikt. Zijn lange en smalle kop, met een bijna afwezige stop, loopt uit in een fijne snuit. Zijn amandelvormige ogen, ver uit elkaar geplaatst, geven hem een zachte en aandachtige uitdrukking. De kleine fijne oren zijn hoog aangezet, terwijl de lange staart, laag aangezet, sabelvormig wordt gedragen. Zijn halflange vacht, zijdeachtig, licht, glanzend en vaak golvend, wordt overvloediger rond de hals. Veel vachtkleuren zijn toegestaan, met name wit, vaalgeel, gestroomd of zwart in combinatie met wit, met uitzondering van blauw en bruin.

Zeer rustig, evenwichtig en gevoelig in zijn gezin, observeert de Barzoï graag zijn omgeving voordat hij handelt. Hij bouwt een hechte relatie op met zijn baas en waardeert een respectvolle aanwezigheid, zonder bruuskheid. Zijn gedrag verandert duidelijk wanneer een beweging zijn achtervolgingsinstinct activeert: hij wordt dan snel, onstuimig en vastberaden. Eerder gereserveerd dan demonstratief, kan hij koppig zijn en is hij niet altijd erg speels met kinderen. Een vroege socialisatie helpt om serene relaties met onbekenden en andere dieren te ontwikkelen, zonder zijn jachtinstinct te doen verdwijnen.

In het dagelijks leven weet de Barzoï discreet en rustig te blijven binnenshuis zodra zijn bewegingsbehoeften zijn vervuld. Hij heeft regelmatige uitstapjes nodig en vooral gelegenheden om met hoge snelheid te rennen in een ruime, veilige en volledig omheinde ruimte. Zijn achtervolgingsinstinct vereist voorzichtigheid in de buurt van wegen en tegenover kleine dieren. Een huis met omheinde tuin past hem bijzonder goed, maar het leven in een appartement blijft mogelijk voor een zeer beschikbare eigenaar die elke dag wandelingen en aangepaste inspanningssessies organiseert.

De opvoeding van de Barzoï moet vroeg beginnen, met consequente regels, veel zachtheid en korte sessies die zijn motivatie behouden. Intelligent maar onafhankelijk en gevoelig, reageert hij slecht op brute of repetitieve methoden. Het terugroepen moet met prioriteit worden geoefend, terwijl men in gedachten houdt dat het moeilijk kan worden om het te verkrijgen wanneer een spoor of een prooi zijn aandacht trekt. De lange lijn, de beloning en de geleidelijke opbouw op omheinde plaatsen vormen essentiële hulpmiddelen. De socialisatie moet personen, honden, gevarieerde omgevingen en, indien nodig, de andere dieren in het huishouden omvatten.

De prijs van een Barzoï hangt af van de kwaliteit van de lijn, van de stamboom, van de reputatie van de fokkerij, van de uitgevoerde screenings bij de fokdieren en van de bestemming van de hond, gezelschap, tentoonstelling of fok. Het onderhoudsbudget is dat van een grote hond en moet een kwaliteitsvoeding omvatten evenals een preventieve veterinaire opvolging.

De Barzoï is over het algemeen robuust, maar zijn grote formaat, zijn diepe borstkas en zijn windhondmorfologie vragen om gerichte waakzaamheid. Een kwaliteitsvolle voeding, een stabiel gewicht, een goed gedoseerde activiteit tijdens de groei en een regelmatige veterinaire opvolging helpen de risico’s op gewrichts-, spijsverterings- en oogaandoeningen te beperken.

De Barzoï is niet altijd een grote eter, maar hij heeft behoefte aan een volledige, goed verteerbare voeding die is aangepast aan zijn formaat. De kwaliteit van de eiwitten, het mineralenevenwicht en de beheersing van de energie-inname zijn bijzonder belangrijk tijdens de groei.

De naam Barzoï komt van een Russische term die snelheid oproept. Deze windhond kan in de sprint meer dan 55 km/h halen. Hij was nauw verbonden met de Russische aristocratie en verschillende tsaren, waaronder Ivan de Verschrikkelijke, Peter de Grote en Nicolaas II, bezaten er een. Schrijvers zoals Poesjkin en Toergenjev hebben ook bijgedragen aan zijn culturele bekendheid. Het ras is ook bekend onder de namen Russische windhond en Russkaya Psovaya Borzaya.