De Zwitserse lopende hond: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

De Zwitserse lopende hond is een zeer oud ras waarvan de voorouders al in de Romeinse tijd in Helvetië werden afgebeeld. Later gewaardeerd door Italiaanse en vervolgens Franse jagers, bestond hij vroeger in vijf variëteiten, waarvan er vandaag vier overblijven: de Berner, de Bruno du Jura, de Luzerner en de lopende hond van Schwyz. De eerste standaarden werden vastgesteld in 1882 en vervolgens herzien in 1909, vóór de officiële erkenning van het ras door de FCI.

De Zwitserse lopende hond is een middelgrote hond, krachtig en elegant, gebouwd voor uithoudingsvermogen. Zijn lichaam is harmonieus, met een compacte en rechte rug, een goed diepe borst, een verlengde en gespierde hals en een middellange staart die natuurlijk gedragen wordt. Zijn hoofd is droog en langwerpig, zijn oren zijn lang en hangend, en zijn vacht is kort, dicht en glad. De vachtkleur varieert naargelang de variëteit, met combinaties van wit, zwart, vaalgeel of blauw gespikkeld.

Levendig, zachtaardig en gehecht aan zijn baas, combineert de Zwitserse lopende hond een mooie gevoeligheid met een echte passie voor de jacht. Hij toont zich vastberaden, uithoudingsvermogen en geconcentreerd tijdens het werk, terwijl hij met een consequente aanpak prettig blijft om mee te leven. Zijn karakter kan vrij onafhankelijk zijn, maar hij behoudt een goede band met zijn familie.

In het dagelijks leven heeft de Zwitserse lopende hond behoefte aan lange uitstapjes en regelmatige stimulatie om in balans te blijven. Gefokt om een spoor te volgen op moeilijk terrein, gebruikt hij graag zijn reukzin en leeft hij zich buiten uit. Hij kan in een stedelijke omgeving leven alleen als zijn bewegingsbehoeften goed worden gerespecteerd, idealiter met toegang tot een omheinde tuin.

Zijn opvoeding moet vroeg beginnen met een duidelijke, geduldige en consequente lijn. Hardhandigheid moet worden vermeden ten gunste van positieve bekrachtiging en van goed werk aan het terugroepen, essentieel bij deze jachthond. Hij is niet bijzonder moeilijk op te voeden, maar zijn achtervolgingsinstinct en een zekere zelfstandigheid vragen om regelmaat.

De aanschafkosten variëren naargelang de lijn, de beschikbaarheid en het selectiewerk van de fokkerij. Naast de aankoopprijs moet men vooral rekening houden met de onderhoudskosten die verband houden met voeding, veterinaire opvolging en de uitrusting van een actieve hond.

De Zwitserse lopende hond geniet over het algemeen van een vrij robuuste gezondheid en vertoont geen belangrijke aanleg die op rasseniveau breed wordt gerapporteerd. Zoals bij elke actieve hond met hangoren blijft regelmatige controle echter belangrijk om kleine problemen te beperken die verband houden met de omgeving, activiteiten in de natuur en oorhygiëne.

De Zwitserse lopende hond heeft een evenwichtige, rijke voeding nodig die is aangepast aan zijn leeftijd, zijn formaat en vooral aan zijn activiteitsniveau. Het rantsoen moet het uithoudingsvermogen ondersteunen zonder gewichtstoename te bevorderen.

Het ras omvat vier erkende variëteiten die zich vooral onderscheiden door hun vacht: de Berner lopende hond, de Bruno du Jura, de Lucerner lopende hond en de lopende hond van Schwyz. Zijn stem, zijn uithoudingsvermogen en zijn vermogen om zich te ontwikkelen op moeilijk terrein hebben lange tijd zijn reputatie gemaakt bij jagers op haas, ree en vos.