De gezondheid van de Tosa

De levensverwachting van de Tosa ligt doorgaans rond de 10 tot 12 jaar, wat overeenkomt voor een molosser van groot tot zeer groot formaat. Een afgemeten voeding, regelmatige maar redelijke lichaamsbeweging en een serieuze veterinaire opvolging dragen ertoe bij om deze levensduur in goede omstandigheden te behouden.

Over het algemeen vertoont de Tosa een goede algemene robuustheid. Zijn echte potentiële kwetsbaarheid komt minder voort uit een delicate constitutie dan uit de mechanische belasting die samenhangt met zijn formaat, met name op de gewrichten en het beheer van overgewicht.

Zoals bij veel honden van groot formaat is preventie essentieel. Men moet de groei in de gaten houden, overmatige lichaamsbeweging bij de jonge hond vermijden, een correct silhouet behouden en alert blijven op elk ongewoon spijsverterings- of bewegingsgerelateerd teken.

• Heupdysplasie : Zoals bij andere grote molossers kan deze orthopedische aandoening voorkomen en vereist ze een serieuze selectie evenals een voorzichtige aanpak van groei en gewicht.

• Gewrichtsproblemen : Zijn grote formaat stelt de Tosa bloot aan meer uitgesproken gewrichtsslijtage als de beweging ongeschikt is, als de groei slecht wordt begeleid of als de hond overgewicht heeft.

• Maagdilatatie-volvulus : Het risico bestaat bij grote honden met een diepe borstkas, vandaar het belang om de maaltijden te verdelen en intensieve inspanning rond de voedselopnames te vermijden.

De Tosa verdraagt gematigde klimaten redelijk goed, maar zijn korte vacht beschermt hem slechts matig tegen langdurige kou. In warme periodes vereist zijn formaat dat de inspanning beperkt wordt tot de koele uren, dat schaduw gegarandeerd wordt en dat er voortdurend schoon water beschikbaar is.

De Tosa heeft een duidelijke neiging om aan te komen als zijn inname te hoog is in verhouding tot zijn activiteit. Een strikte controle van de porties, de snoepjes en de lichaamsconditie is belangrijk om de belasting op zijn gewrichten te beperken en zijn uithoudingsvermogen te behouden.

Een regelmatige veterinaire opvolging met aandacht voor het bewegingsapparaat wordt aanbevolen, vooral tijdens de groei en bij de zware volwassen hond. Afhankelijk van de lijnen en de context kunnen een heupscreening en waakzaamheid voor de spijsvertering relevant zijn.