De Spaanse waterhond: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

Al sinds zeer lange tijd aanwezig in Spanje, met name in Andalusië waar hij vaker voorkomt, werd de Spaanse waterhond traditioneel "Turkse hond" genoemd. Hij deelt gemeenschappelijke oorsprongen met de oude Barbet. Gewaardeerd als herdershond, wordt hij ook ingezet als jachtpartner op watervogels in de moerassen en als hulp bij de visserij. Het ras, geregistreerd onder nummer 336, wordt sinds 1999 erkend door de FCI, evenals door de AKC, de ANKC, de CKC, de UKC, de KC en de NZKC.

De Spaanse waterhond is een middelgrote hond, robuust, goed geproportioneerd, harmonieus gebouwd, atletisch en voorzien van een goede bespiering. Zijn lichaam is stevig, met een rechte bovenlijn, een weinig uitgesproken schoft, een rechte en sterke rug, een licht hellende croupe, een brede borst, goed gewelfde ribben en een licht opgetrokken buik. Zijn krachtige kop wordt elegant gedragen, met een vlakke schedel, een weinig uitgesproken stop, een recht profiel en een neus van de kleur van de vacht of donkerder. Zijn driehoekige, hangende oren zijn middelmatig hoog aangezet. Zijn zeer expressieve, licht schuine ogen variëren van hazelnootkleurig tot bruin. Zijn staart is middelmatig hoog aangezet en kan van nature kort zijn. Zijn krullende en wolachtige haar kan grote koorden vormen wanneer het lang is. De vacht is effen wit, zwart of bruin, of tweekleurig wit en zwart of wit en bruin.

Veelzijdig, loyaal, volgzaam, vrolijk en attent, verenigt de Spaanse waterhond de vaardigheden van een herdershond, jacht- en vissershond. Hij is altijd bereid om te werken en onderscheidt zich door opmerkelijke leer- en aanpassingscapaciteiten. Hij is aanhankelijk met zijn familie, eerder weinig onafhankelijk en matig beschermend, maar zijn jachtinstinct is uitgesproken.

Actief en speels heeft de Spaanse waterhond behoefte aan lange, frequente uitstapjes en regelmatige stimulatie. Zijn sociabiliteit met andere dieren is gemiddeld en hij is eerder gereserveerd tegenover onbekenden. Zijn omgang met kinderen vraagt om een zorgvuldige socialisatie en begeleide interacties. Hij vocaliseert op matige wijze.

Gehoorzaam, intelligent en leergierig, en net zo graag bereid om zijn baas te plezieren, beschikt de Spaanse waterhond over goede opvoedkundige aanleg. Zijn opvoeding moet een minimum aan strengheid combineren met veel zachtheid, zonder brutaliteit noch gebrek aan grenzen.

De aankoopprijs varieert naargelang de fokkerij, de lijn, de stamboom, de leeftijd en de bestemming van de hond. Het door de bron aangegeven jaarlijkse onderhoudsbudget ligt tussen 450 en 650 euro.

De Spaanse waterhond is robuust en geniet over het algemeen van een goede gezondheid. Zijn vacht beschermt hem vrij goed tegen vocht en moeilijke klimatologische omstandigheden. De referentiebron meldt geen bijzondere aanleg voor een ziekte bij dit ras.

De Spaanse waterhond heeft een evenwichtige en kwalitatieve voeding nodig, aangepast aan zijn niveau van lichamelijke activiteit, zijn grootte en zijn leeftijd.

De Spaanse waterhond is ook bekend onder de namen Chien turc, Perro de Agua Español, Spanish Water Dog en Spanish Water Spaniel. Zijn historische veelzijdigheid heeft hem in staat gesteld te werken als herdershond, hulp bij de jacht op watervogels en partner van vissers. Een nest telt doorgaans 4 tot 6 pups.