De Friese waterhond: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

De oorsprong van de Friese waterhond is oud en blijft slecht bekend. Het ras zou voortkomen uit kruisingen tussen een zigeunerhond en een Friese hond, en zou vervolgens zijn ontwikkeld in de Nederlandse provincie Friesland. Vroeger gebruikt om op kleine zoogdieren en watervogels te jagen, met name de otter, andere marterachtigen en het waterwild, is zij tijdens de Tweede Wereldoorlog bijna verdwenen voordat zij door liefhebbers werd gered. Zij blijft zeldzaam buiten haar streek van oorsprong. De Fédération Cynologique Internationale erkent haar onder nummer 221 sinds 1959, binnen groep 8 ; zij wordt ook erkend door de AKC.

Robuust, goed geproportioneerd, sterk gebouwd en eerder gedrongen zonder zwaar te lijken, past de Friese waterhond in een vierkant. Zijn rug is kort en recht, zijn lendenen sterk, zijn kruis matig aflopend, zijn borst breed en zijn buik licht opgetrokken. Zijn lange, droge en krachtige kop heeft een licht gewelfd schedeldak, een zeer lichte stop, een sterke snuit die versmalt zonder in een punt te eindigen en een zwarte of bruine neus afhankelijk van de vacht. Zijn oren van gemiddelde lengte, vrij laag aangezet en in de vorm van een troffel, blijven tegen het hoofd. Zijn ovale ogen zijn donkerbruin bij zwarte exemplaren en bruin bij exemplaren met een bruine vacht. Zijn lange, opgerolde staart wordt boven of aan de zijkant van het kruis gedragen. De vacht vormt dikke en stevige krullen over bijna het hele lichaam, behalve het hoofd en de ledematen. De vachtkleur kan effen zwart of bruin zijn, of zwart of bruin met witte vlekken.

De Friese waterhond heeft een evenwichtig en rustig temperament, zonder bijzonder volgzaam te zijn. Bekend als wilskrachtig en soms koppig, is hij gehecht aan zijn baas en gevoelig voor de kwaliteit van de relatie. Zijn natuurlijke terughoudendheid tegenover onbekenden en zijn beschermingsinstinct maken hem tot een goede waakhond, zonder ongerechtvaardigde agressiviteit. Zijn jachtinstinct blijft zeer uitgesproken.

In het dagelijks leven toont hij zich rustig in huis wanneer hij voldoende activiteit heeft gehad, maar behoudt hij een belangrijke energie en een sterke behoefte aan verkenning. Speels zonder overdaad, waardeert hij uitstapjes in de natuur en activiteiten die zijn reukzin aanspreken. Een vroege socialisatie vergemakkelijkt de relaties met kinderen en andere dieren, terwijl er rekening moet worden gehouden met zijn achtervolgingsinstinct.

Zijn opvoeding vraagt om standvastigheid, consequentie en vroeg gestelde grenzen, want hij gehoorzaamt niet altijd spontaan. Elke vorm van hardhandigheid moet worden vermeden: gevoelig en zeer gehecht aan zijn baas, maakt hij beter vooruitgang met een coherente, geduldige methode die gebaseerd is op positieve bekrachtiging. Het terugroepen en het beheer van het jachtinstinct moeten vanaf jonge leeftijd worden geoefend.

De prijs van een Friese waterhond varieert naargelang de lijn, de sérieuxheid van de fokkerij, de screenings en de socialisatie. Het onderhoudsbudget (voeding, dierenarts, opvoeding) overstijgt vaak de aankoopprijs op de lange termijn.

Rustiek, resistent en over het algemeen robuust, vertoont de Friese waterhond volgens het referentieblad geen bijzondere aanleg voor een specifieke ziekte. Een nest telt gewoonlijk 3 tot 6 pups. Regelmatige veterinaire opvolging blijft noodzakelijk zoals bij elk ras.

De Friese waterhond heeft behoefte aan een kwaliteitsvolle voeding die is aangepast aan zijn leeftijd, zijn formaat en zijn niveau van lichamelijke activiteit. Een zeer actieve hond of een hond die voor werk wordt gebruikt, vereist een hogere energie-inname dan die van een meer sedentair gezelschapsdier.

De Friese waterhond is ook bekend onder de namen Wetterhoun en Frisian Water Dog. Zeldzaam ras afkomstig uit Friesland, was hij met name gespecialiseerd in de jacht op de otter en op watervogels. Het nest telt doorgaans 3 tot 6 pups.