De Barbet: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

De naam Barbet komt van « barbu » en duidt een oude waterhond aan waarvan de precieze oorsprong moeilijk te achterhalen blijft. Honden van dit type zouden de bevolkingsbewegingen hebben begeleid vanuit Noord-Afrika en het Iberisch Schiereiland voordat zij zich met name vestigden in de Languedoc, in Aquitanië, in Bresse en in de Alpen, waar hun aanleg voor werk in het water werd gezocht. De fokkerij geleid door Vincenti doet zijn populariteit herleven tussen de twee wereldoorlogen, daarna staat het ras op de rand van verdwijning tijdens de Tweede Wereldoorlog. De dochter van dokter Vincenti draagt bij aan zijn behoud. De Fédération Cynologique Internationale erkent de Barbet definitief in 1954 onder nummer 105. Hij blijft vandaag een relatief zeldzaam Frans ras.

De Barbet is een middelgrote hond, stevig en harmonieus, waarvan het lichaam in een rechthoek past. Zijn hals is kort en krachtig, zijn rug goed ondersteund, zijn lendenen kort en zijn borst breed. Zijn afgeronde en brede kop draagt een baard, een snor en lange haren die tot aan de neusrug hangen. Zijn lange, brede en afgeplatte oren zijn laag aangezet. Zijn lange, wollige, gekrulde en zeer volle vacht kan lokken vormen en bedekt het hele lichaam. Ze is effen zwart, wit, grijs, bruin, vaalgeel of zandkleurig. De staart, laag aangezet, vormt een haak aan het uiteinde.

Evenwichtig, sociaal en zeer gehecht aan zijn familie, is de Barbet een aanhankelijke metgezel die de nabijheid van zijn baasjes waardeert. Intelligent en volgzaam, is hij doorgaans zacht met kinderen en sociaal met andere dieren wanneer hij correct gesocialiseerd is. Zijn instinct als waterhond blijft uitgesproken: hij houdt ervan te zoeken, te apporteren en zich in het water te bewegen. Hij is weinig zelfstandig en verdraagt langdurige eenzaamheid slecht.

In het dagelijks leven is de Barbet actief, speels en dicht bij zijn gezin. Hij heeft lange uitstapjes, regelmatige activiteiten en mentale stimulatie nodig om in balans te blijven. Een huis met een omheinde tuin past hem bijzonder goed, vooral in de buurt van natuurgebieden of waterpunten, maar hij kan in een appartement wonen als zijn bewegingsbehoeften volledig worden vervuld. Hij houdt van agility, apporteerspelletjes en wateractiviteiten.

De opvoeding van de Barbet moet geduld, zachtheid, consistentie en gemeten strengheid combineren. Zijn intelligentie en zijn verlangen om te behagen vergemakkelijken het leren, maar een doordachte en regelmatige methode blijft noodzakelijk. Vroege socialisatie, het terugroepen en de geleidelijke gewenning aan alleen zijn hebben prioriteit. Korte, gevarieerde sessies die op beloning zijn gebaseerd, houden zijn motivatie op peil.

De prijs van een Barbet hangt af van de kwaliteit van de fokkerij, de stamboom, de uitgevoerde screenings bij de ouders, de bestemming van de pup en de reputatie van de lijn. Zijn relatieve zeldzaamheid kan ook de kosten en de wachttijden beïnvloeden.

Rustiek en over het algemeen robuust, profiteert de Barbet van een dichte vacht die hem doeltreffend beschermt tegen kou en vocht. Het ras vertoont weinig grote problemen, maar orthopedische controle en een zorgvuldige verzorging van de oren worden aanbevolen. Regelmatige veterinaire opvolging, aangepaste activiteit en het behoud van een stabiel gewicht dragen bij aan het behoud van zijn gezondheid.

De Barbet is over het algemeen niet moeilijk, maar zijn voeding moet volledig, evenwichtig en in verhouding tot zijn activiteit zijn. De kwaliteit van de eiwitten, de beheersing van de energie-inname en een goede hydratatie zijn bijzonder belangrijk bij deze sportieve hond.

De Barbet dankt zijn naam aan zijn kenmerkende baard. Waterhond bij uitstek, hij duikt graag om wild of een voorwerp te apporteren, ook in koud water. Zijn grote gevoeligheid en zijn gehechtheid aan de mens hebben ook geleid tot zijn occasionele inzet in een ziekenhuis- of psychiatrische omgeving om de sociale band te bevorderen. Zijn overvloedige en gekrulde vacht maakt hem meteen herkenbaar.