De Sint-Bernard: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

De Saint-Bernard dankt zijn naam aan de pas van de Grote Sint-Bernard, in Zwitserland, waar de monniken van het hospice grote, robuuste honden fokten voor bewaking, bijstand en redding van reizigers die in de sneeuw verdwaald waren. Zijn reputatie als reddingshond heeft zich in de loop der tijd gevestigd, met name na de doortocht van de napoleontische troepen in de regio, waarna het ras in Zwitserland werd gestructureerd met de oprichting van de Saint-Bernardclub in 1884.

De Sint-Bernard is een zeer grote berghond, massief, krachtig en harmonieus. Zijn kop is breed en expressief, het lichaam is gespierd met een stevige rug en een ontwikkelde borstkas, en de staart is lang en zwaar. De vacht is wit met roodbruine aftekeningen die meer of minder uitgebreid zijn, en de beharing bestaat in een kortharige of langharige variëteit, altijd met een beschermende ondervacht.

De Sint-Bernard is een zachtaardige, vredelievende hond die diep aan zijn familie gehecht is. Hij toont zich zeer aanhankelijk, geduldig met kinderen en van nature beschermend zonder onnodig agressief te zijn. Zijn rustige temperament kan gepaard gaan met een zekere koppigheid, wat vraagt om een consequent kader vanaf de jongste leeftijd.

In het dagelijks leven is de Sint-Bernard eerder rustig, maar hij mag niet tot inactiviteit worden beperkt. Hij waardeert regelmatige wandelingen, de momenten die hij met zijn familie doorbrengt en omgevingen waar hij zich vrij kan verplaatsen. Zijn territoriale instinct is reëel en zijn formaat vereist een serieuze aanpak van zijn gewoonten, vooral op volwassen leeftijd.

De opvoeding van de Sint-Bernard moet vroeg beginnen, met stabiele regels, een stevige en welwillende aanpak en regelmatige socialisatie. Het ras leert goed, maar zijn formaat en zijn soms koppige karakter vereisen consequentie. Brutale methoden moeten worden vermeden, omdat ze de samenwerking van een gevoelige en intelligente hond schaden.

De aankoopprijs van de Sint-Bernard varieert naargelang de herkomst, de kwaliteit van de fokkerij, de afstamming en de aangeboden opvolging. Naast de initiële kost moet men rekening houden met een hoog onderhoudsbudget dat verband houdt met het formaat, de voeding, de slaapplaats, het vervoer en de verzorging.

De Sint-Bernard is over het algemeen vrij robuust, maar zijn zeer grote formaat stelt hem bloot aan meerdere aandachtspunten, met name op orthopedisch, oculair en spijsverteringsvlak. Een goed begeleide groei, een gecontroleerd gewicht en een regelmatige veterinaire opvolging zijn essentieel om zijn comfort en mobiliteit te behouden.

De voeding van de Sint-Bernard moet een zeer snelle groei begeleiden en vervolgens een aanzienlijke massa onderhouden zonder overgewicht te bevorderen. De kwaliteit van het rantsoen heeft een directe invloed op de botontwikkeling, de spiermassa, de spijsvertering en de functionele levensduur van deze reuzenhond.

De Sint-Bernard blijft een van de beroemdste reddingsrassen ter wereld. Zijn imago als reddingshond in de bergen heeft de populaire cultuur sterk beïnvloed, ook al behoort het beroemde tonnetje om de hals vooral tot de legende. Zijn spectaculaire groei, van minder dan een kilo bij de geboorte tot meerdere tientallen kilo's vóór de volwassen leeftijd, maakt hem ook tot een ras dat bijzonder indrukwekkend is om te volgen.