De Australische herder: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

In tegenstelling tot wat zijn naam doet vermoeden, komt de Australische herder niet uit Australië. Het ras werd in de Verenigde Staten ontwikkeld door boeren aan het begin van de 20e eeuw om vee bijeen te drijven en te hoeden. Zijn voorouders zouden herdershonden van Baskische oorsprong zijn, die via Australië naar Noord-Amerika zijn gekomen. Zijn populariteit is sterk toegenomen na de Tweede Wereldoorlog, eerst op ranches vanwege zijn werkkwaliteiten, daarna als familie- en sporthond.

De Berger australien is een middelgrote hond, iets langer dan hoog, met gewelfde ribben, een hoge borst en een licht hellende croupe. Zijn vacht is van gemiddelde lengte, recht of licht golvend, dubbel en korter op het hoofd en de oren, met een lichte kraag bij de reuen. Zijn oren zijn driehoekig en hangend, zijn amandelvormige ogen kunnen amber, bruin, blauw of gevlekt zijn, en zijn rechte staart mag niet langer zijn dan 10 cm. De vachtkleur kan blue merle, red merle, rood of zwart zijn, met of zonder wit en tan.

Actieve, speelse, nieuwsgierige en loyale hond, de Australische herder combineert veel energie met een over het algemeen evenwichtig temperament. Hij is erg gehecht aan zijn familie, neemt graag deel aan alles wat er in huis gebeurt en toont een opmerkelijke intelligentie. Veelzijdig in het werk zoals in sportieve activiteiten, blijft hij vaak een beetje gereserveerd tegenover onbekenden zonder van nature ruziezoekend te zijn.

De Australische herder heeft ruimte, gezelschap en dagelijkse bezigheid nodig. Hij is weinig geschikt voor het leven in een appartement en komt beter tot zijn recht in een gezin dat hem frequente uitstapjes, spelletjes, training en hondensportactiviteiten kan bieden. Een dagelijkse wandeling van minstens 30 minuten kan een basis vormen, maar deze sportieve hond heeft vooral behoefte aan echte fysieke en mentale inspanning om verveling te voorkomen.

De opvoeding kan zeer vroeg beginnen, vanaf de leeftijd van 2 maanden, met een vaste lijn maar zonder geweld. De Australische herder reageert goed op beloningen en aanmoedigingen, terwijl brutaliteit hem slecht ligt. Zijn levendigheid en zijn uitgesproken karakter maken vroege socialisatie onmisbaar, en het delen van activiteiten zoals agility, canicross of gehoorzaamheid draagt vaak veel bij aan zijn evenwicht.

De prijs van een Berger australien varieert vooral naargelang de kwaliteit van de selectie, de gezondheidstests van de fokdieren, de reputatie van de kennel en het potentieel van de lijn. Een coherent tarief gaat normaal gesproken gepaard met een goede opvolging, een duidelijke identificatie en precieze informatie over de uitgevoerde screenings.

De Australische herder is over het algemeen robuust, maar hij vertoont duidelijk geïdentificeerde aanleg voor meerdere erfelijke aandoeningen. De waakzaamheid richt zich vooral op erfelijke oogaandoeningen bij honden, heup- en elleboogdysplasie, epilepsie en bepaalde huidaandoeningen. Bijzondere aandacht moet ook worden besteed aan de gevoeligheid voor bepaalde behandelingen, met name die welke ivermectine bevatten.

De Australische herder heeft behoefte aan een volledige en goed verteerbare voeding, die een vaak aanhoudende activiteit kan ondersteunen zonder gewichtstoename te bevorderen. De energiedichtheid, de kwaliteit van dierlijke eiwitten en de regelmaat van de inname zijn essentieel om zijn spiermassa en zijn herstel te onderhouden.

De Australische herder dankt een deel van zijn moderne populariteit aan zijn veelzijdigheid en zijn gemak in hondensporten, maar ook aan verschillende culturele verschijningen. Men kan met name Huck noemen in de film Marmaduke, waar meerdere Australische herders op het scherm zijn gebruikt. Zijn spectaculaire uitstraling mag echter niet doen vergeten dat hij vooral een echte werk- en actieve hond blijft.