De gezondheid van de Franse Bulldog

De levensverwachting ligt meestal rond de 9 tot 11 jaar. Ze hangt sterk af van de ernst van het brachycefaal syndroom, het behouden van een correct gewicht, de preventie van hitteslagen en de ernst van de veterinaire opvolging. Een correct geselecteerd dier, slank gehouden en ontzien tijdens sterke hitte kan onder veel betere omstandigheden ouder worden.

Ondanks zijn stevige uiterlijk is dit ras niet robuust. Het stapelt ademhalings-, wervelkolom-, oog-, huid- en soms spijsverteringskwetsbaarheden op. Het is een hond die dagelijks echte aandacht vraagt, vooral voor warmte, inspanning, gewicht en de eerste tekenen van ademhalings- of locomotorisch ongemak.

De waakzaamheid moet in de eerste plaats gericht zijn op de ademhaling, het omgaan met warmte, de toestand van de huidplooien, de rug, de ogen en de gewichtstoename. Een zeer luidruchtige ademhaling, een buitensporige kortademigheid, een intolerantie voor inspanning, een roodheid in de plooien, een mankheid, een rugpijn of een oogongemak vereisen een veterinair onderzoek. Minder vaak verdienen ook aangeboren afwijkingen zoals een gespleten gehemelte, een stollingsstoornis van het type ziekte van Willebrand of bepaalde neurologische aandoeningen die bij het ras zijn gemeld, bekend te zijn.

• Brachycefaal syndroom : De korte snuit kan ademhalingsproblemen veroorzaken, uitgesproken snurken, inspanningsintolerantie en moeilijk herstel.

• Stenose van de neusgaten : Te nauwe neusgaten verminderen de luchtpassage en verergeren de kortademigheid zowel in rust als bij inspanning.

• Syndroom van het zachte gehemelte : Een te lang zacht gehemelte kan de ademhaling hinderen, het ademhalingsgeluid versterken en onwelwordingen bevorderen.

• Zonnesteek : Warmte en vochtigheid vormen een groot risico dat snel een levensbedreigende noodsituatie kan worden.

• Hemivertebrae en hernia : Wervelafwijkingen en hernia's kunnen pijn, stijfheid, zwakte of neurologische stoornissen veroorzaken.

• Oogkwetsbaarheid : De ogen kunnen geïrriteerd raken, onvoldoende beschermd zijn of vatbaar zijn voor zweren en andere pijnlijke letsels.

• Patellaluxatie : Deze orthopedische aandoening kan intermitterende kreupelheid, bewegingsbeperking en gewrichtsslijtage veroorzaken.

• Heup- of elleboogdysplasie : Zeldzamer maar mogelijk, kunnen deze gewrichtsproblemen het bewegingscomfort op lange termijn aantasten.

• Allergieën en atopische dermatitis : Jeuk, roodheid en huidirritaties kunnen optreden, met name bij gevoelige dieren.

• Ziekte van Willebrand : Deze stollingsstoornis, minder frequent, kan abnormale bloedingen bevorderen bij een trauma of een diergeneeskundige ingreep.

• Gespleten gehemelte : Deze ernstige aangeboren afwijking kan sommige pups treffen en vereist gespecialiseerde zorg.

• Gerapporteerde neurologische aandoeningen : Sommige bronnen noemen met name het glioom onder de zeldzamere aandoeningen die bij het ras worden waargenomen.

De Franse Bulldog verdraagt hoge temperaturen en vochtigheid zeer slecht, omdat zijn korte snuit zijn natuurlijke afkoeling beperkt. Zomerse uitstapjes moeten kort, rustig en verschoven naar de koelste uren zijn, met water en schaduw ter beschikking. Men moet ook de hete auto, aanhoudende inspanningen en lange blootstellingen aan de zon vermijden. Zwemmen is geen activiteit die geschikt is voor het ras en vereist grote voorzichtigheid.

Gewichtscontrole is essentieel bij dit ras dat gevoelig is voor overgewicht. Enkele kilo's te veel volstaan om de ademhalingsproblemen, de vermoeidheid, de belasting van de wervelkolom en de verplaatsingsmoeilijkheden te verergeren. Een nauwkeurig rantsoen, beperkte snoepjes en dagelijkse gematigde wandelingen vormen de beste basis. Spijsverteringsgevoeligheden rechtvaardigen ook om een goed verdragen voeding te kiezen.

Vóór adoptie of voortplanting is het relevant om zich te informeren over de werkelijke ademhalingskwaliteit van de ouders, de eventuele aanwezigheid van neusgatstenose of verlenging van het zachte gehemelte, evenals over de voorgeschiedenis van wervelkolom, knieschijven, heupen, ellebogen, huid en ogen. Een dierenarts kan ook de opvolging sturen volgens het profiel van de hond, met name bij vermoeden van een stollingsstoornis, een aangeboren afwijking of een uitgesproken ademhalingszwakte.