De gezondheid van de Afghaanse Windhond

Met goede leefomstandigheden, een aangepaste voeding, regelmatige lichaamsbeweging en een serieuze veterinaire opvolging, leeft de Afghaanse Windhond doorgaans tussen 12 en 14 jaar. De preventie van oogaandoeningen en het behoud van een goede algemene conditie dragen bij aan het behoud van zijn levensduur.

De robuustheid van de Afghaanse Windhond is gemiddeld. Het gaat om een over het algemeen stevige hond, maar minder robuust dan hij lijkt, met name tegenover moeilijke klimatologische omstandigheden en bepaalde erfelijke aanleg. Een serieuze selectie en een zorgvuldig onderhoud zijn belangrijk om een goed gezondheidsniveau te behouden.

Bijzondere waakzaamheid moet worden besteed aan de ogen, aan de locomotie, aan de schildklier en aan de algemene toestand van het hart. Bij deze grote elegante hond zijn de kwaliteit van de fokkerij, de screening van de fokdieren en de regelmaat van de veterinaire controles van groot belang.

• Cataract : Een vertroebeling van de ooglens kan het zicht geleidelijk aantasten en vereist een oogheelkundige opvolging.

• Glaucoom : Deze oogaandoening die verband houdt met een stijging van de intraoculaire druk is een veterinair spoedgeval en kan het zicht bedreigen.

• Hypothyreoïdie : Een hormonale stoornis die kan leiden tot vermoeidheid, gewichtstoename, huidproblemen en een afname van de algemene conditie.

• Heupdysplasie : Een gewrichtsafwijking die locomotorische hinder, pijn en vroegtijdige slijtage van het gewricht kan veroorzaken.

• Gedilateerde cardiomyopathie : Een aandoening van de hartspier die de efficiëntie van de hartfunctie kan verminderen en een veterinaire opvolging rechtvaardigt.

Ondanks zijn overvloedige vacht verdraagt de Afghaanse Windhond langdurige kou en vocht vrij slecht. Hij verdraagt warmte iets beter op voorwaarde dat inspanningen tijdens de warmste uren worden vermeden en dat men hem altijd vers water laat. De uitstapjes moeten worden aangepast aan de klimatologische omstandigheden.

Het ras vertoont een zekere neiging tot gewichtstoename als de lichaamsbeweging afneemt of als de porties slecht worden aangepast. Het is beter zijn silhouet te volgen, de porties af te wegen en een regelmatige activiteit te behouden om zijn gewrichten en zijn fysieke conditie te behouden.

De aanbevolen onderzoeken betreffen vooral de heupen, de ogen en de schildklier. Een regelmatige dierenartscontrole, indien nodig aangevuld met een hartonderzoek afhankelijk van de klinische context, helpt om vroegtijdig de aandoeningen op te sporen waaraan het ras kan worden blootgesteld.