De Leonberger: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

De Leonberger dankt zijn naam aan de Duitse stad Leonberg, bij Stuttgart. Tussen de jaren 1830 en 1840 begon Heinrich Essig met het creëren van een zeer grote hond met een leeuwachtig uiterlijk door onder meer de Newfoundland, de Sint-Bernard en vervolgens de Pyrenese berghond te kruisen. Gebruikt als waak- en trekhond op boerderijen, zag hij zijn populatie sterk afnemen na de twee wereldoorlogen voordat hij werd behouden en vervolgens definitief werd erkend door de FCI in 1955.

De Leonberger is een reuzenhond, massief en goed gebouwd, zonder overmatige zwaarte. Zijn kop is eerder langwerpig, zijn lichaam is krachtig en harmonieus, zijn borst is ruim en zijn staart is rijkelijk behaard. Zijn lange, rechte en dichte vacht, met een rijke ondervacht, komt voor in verschillende tinten vaalgeel of zandkleurig en gaat gepaard met een kenmerkend zwart masker.

Kalm, placide en evenwichtig, is de Leonberger een aanhankelijke hond, zelfverzekerd en over het algemeen zeer stabiel. Hij toont zich zacht met zijn familie, vooral met kinderen, terwijl hij een uitgesproken beschermingsinstinct behoudt dat hem tot een afschrikkende waakhond maakt zonder buitensporige agressiviteit.

In het dagelijks leven waardeert de Leonberger het gezinsleven, de nabijheid van zijn mensen en een ruime omgeving. Hij is geen hyperactieve hond, maar hij heeft regelmatige wandelingen en rustige interacties nodig om zich goed in zijn vel te voelen. Zijn formaat vereist ruimte en een goed beheer van verplaatsingen, vooral binnenshuis.

De Leonberger is intelligent en volgzaam, maar zijn opvoeding moet vroeg beginnen met een serieuze socialisatie en consequente regels. Gezien zijn grootte is het essentieel om snel een goede lijnvoering, een sterke zelfbeheersing en een betrouwbare gehoorzaamheid te verkrijgen, met de voorkeur voor een stevige, rustige en positieve methode.

De aankoopprijs van de Leonberger weerspiegelt vooral de selectie van de fokdieren, de ernst van de fokkerij en het socialisatiewerk dat vooraf is uitgevoerd. Zijn grote formaat brengt vervolgens een blijvend hoge onderhoudskost met zich mee, met name voor de voeding en de gezondheidsopvolging.

De Leonberger is over het algemeen robuust en verdraagt de kou goed, maar zijn grote formaat stelt hem bloot aan verschillende orthopedische, neurologische en spijsverteringsaandoeningen die een serieuze opvolging gedurende het hele leven rechtvaardigen. De keuze voor een strikt fokbedrijf en het beheersen van de groei zijn bijzonder belangrijk bij dit ras.

De Leonberger heeft een voeding van hoge kwaliteit nodig, aangepast aan reuzenhonden en aan hun groeitempo. De samenstelling van het rantsoen moet de spiermassa ondersteunen zonder een overmatige gewichtstoename te bevorderen en zonder een te snelle groei bij de jonge hond.

De Leonberger werd ontwikkeld om de leeuw uit het wapen van de stad Leonberg op te roepen. Ondanks zijn indrukwekkende uiterlijk wordt hij tegenwoordig vooral gezocht als grote gezelschaps- en familie waakhond, gewaardeerd om zijn zeldzame mix van kracht, zachtheid en koelbloedigheid.