De gezondheid van de Kai

Met een goede levenshygiëne, een aangepast dieet en een regelmatige veterinaire opvolging, leeft de Kai vaak tussen 12 en 14 jaar. Zijn levensverwachting is goed voor een hond van dit formaat, vooral wanneer hij een fysieke activiteit behoudt die in overeenstemming is met zijn sportieve profiel.

De Kai verdraagt een actief leven goed en heeft een robuuste constitutie. Deze natuurlijke robuustheid ontslaat niet van een strikte fok, een stabiel gewicht en een controle van de gewrichten en de ogen in de loop van de tijd.

De waakzaamheid moet vooral gericht zijn op de ogen, de heupen en de knieën, evenals op elk teken van locomotorisch ongemak of verminderd zicht. Een doordachte screening en een aandachtige observatie zijn bijzonder nuttig bij dieren die bestemd zijn voor de fokkerij of zeer actief zijn.

• Progressieve retina-atrofie : Degeneratieve oogaandoening die kan leiden tot een geleidelijke achteruitgang van het gezichtsvermogen.

• Heupdysplasie : Ontwikkelingsafwijking van de heup die pijn, mankheid en artrose kan bevorderen.

• Hartruis : Hartafwijking die een veterinair onderzoek kan vereisen om de oorsprong en de ernst ervan te verduidelijken.

• Patellaluxatie : Abnormale verplaatsing van de knieschijf die locomotorische hinder en intermittente mankheid kan veroorzaken.

• Allergieën : Bepaalde huid- of omgevingsgevoeligheden kunnen bij sommige dieren optreden.

Dankzij zijn dichte ondervacht verdraagt de Kai de kou vrij goed. Hij kan zich aanpassen aan mildere temperaturen, maar bij grote hitte is meer voorzichtigheid nodig, met schaduw, fris water en een aangepaste lichamelijke activiteit op de minst warme uren.

De Kai is niet het ras dat het meest vatbaar is voor overgewicht, maar een teveel aan gewicht blijft schadelijk voor zijn gewrichten en zijn uithoudingsvermogen. Porties die zijn aangepast aan zijn werkelijke activiteit, in combinatie met een regelmatige dagelijkse inspanning, zijn essentieel om zijn fysieke conditie te behouden.

Een orthopedisch onderzoek van de heupen en de knieën, evenals een oogheelkundige opvolging bij twijfel of in het kader van de voortplanting, vormen relevante controlepunten voor dit ras.