De gezondheid van de Duitse rex

Met een evenwichtige voeding, regelmatige activiteit, aangepaste vaccins en preventieve veterinaire opvolging leeft deze kat doorgaans tussen 10 en 15 jaar. De levensstijl, het gewicht, de mond- en tandgezondheid en de kwaliteit van de zorg beïnvloeden zijn individuele levensduur.

Het ras vertoont een goede algemene robuustheid en er is tot op heden geen kenmerkende erfelijke aandoening gedocumenteerd. Deze stevigheid ontslaat niet van jaarlijkse onderzoeken, parasietenpreventie noch van een regelmatige controle van de oren, de ogen, de tanden en de lichaamsconditie.

De waakzaamheid richt zich vooral op bescherming tegen de kou, de preventie van infectieziekten bij katten en het behoud van een stabiel gewicht. Elke verandering in eetlust, gedrag, ademhaling, stoelgang of het uiterlijk van de vacht rechtvaardigt een veterinair advies.

• Gevoeligheid voor strenge kou : Het ontbreken van dekharen vermindert de thermische bescherming en vereist snelle toegang tot een warme ruimte wanneer de temperaturen sterk dalen.

• Infectieziekten bij katten : Zoals elke kat moet hij, afhankelijk van zijn levenswijze, beschermd worden tegen kattenziekte, niesziekte, leukose en, wanneer nodig, rabiës.

Zijn korte, golvende vacht zonder dekharen beschermt minder doeltreffend tegen zeer lage temperaturen. Een warme slaapplaats, een gematigd binnenklimaat en beperkte uitstapjes bij strenge kou worden aanbevolen. Bij grote hitte moet hij beschikken over schaduw, vers water en een geventileerde ruimte zonder langdurige blootstelling aan de zon.

Zijn volwassen gewicht ligt doorgaans tussen 3 en 7 kg afhankelijk van het geslacht en de lichaamsbouw. Het rantsoen moet worden aangepast aan zijn leeftijd, aan zijn sterilisatie en aan zijn activiteit, en vervolgens gecontroleerd dankzij een regelmatige weging en de beoordeling van zijn silhouet. Jachtspelletjes en speelse voederautomaten helpen zijn spiermassa te behouden zonder het tussendoor knabbelen te bevorderen.

Een jaarlijks veterinair onderzoek wordt aanbevolen, met controle van het gewicht, de mond, het hart, de oren, de ogen en de vacht. Het vaccinatie- en antiparasitaire protocol moet worden gepersonaliseerd volgens de toegang tot buiten, de contacten met andere katten en reizen. Voor de voortplanting blijven een klinische evaluatie van de fokdieren en een gedocumenteerde kennis van de lijnen onmisbaar ondanks de afwezigheid van een bekende genetische ziekte.