De Clumber-spaniël: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

Hoewel het ras in Groot-Brittannië werd ontwikkeld, zouden zijn oude oorsprongen Frans zijn. Het zou op de Britse eilanden zijn geïntroduceerd door de hertog van Newcastle, die een fokkerij opstartte op zijn landgoed Clumber Park, in Nottinghamshire, waaraan het ras zijn naam ontleent. De standaard is in de loop der tijd geëvolueerd, met name naar een zwaardere bouw. De Clumber-Spaniel draagt nummer 109 in de nomenclatuur van de FCI en werd definitief erkend op 9 december 1954 binnen groep 8, gewijd aan apporterende en opdrijvende jachthonden evenals aan waterhonden.

Van middelmatige grootte maar met een sterke bouw, vertoont de Clumber-Spaniel een krachtig, robuust, gespierd lichaam dat langer dan hoog is. Zijn vierkante, brede en massieve kop heeft een diepe stop, een zware snuit, sterke schaargebitkaken en donkeramberkleurige ogen met een zachte en peinzende uitdrukking. Zijn grote oren in de vorm van een wijnblad hangen licht naar voren. Zijn dichte, zachte, overvloedige en rechte vacht vormt bevedering op de borst, de ledematen en de staart. De vacht is voornamelijk wit, met citroen- of oranje aftekeningen die vooral op de kop aanwezig zijn. Ondanks zijn gestalte blijven zijn gangen recht en vrij gemakkelijk.

Jacht- en gezelschapshond met een evenwichtig temperament, de Clumber-Spaniel is waardig, zacht, vastberaden en zelfverzekerd. Hij beschikt over een zeer fijne neus en een opmerkelijke intelligentie. Onverstoorbaar en discreet tijdens het werk, kan hij zich gereserveerd tonen tegenover onbekenden zonder agressief te zijn. Aanhankelijk met zijn naasten, speels en doorgaans sociaal, kan hij goed overweg met respectvolle kinderen en andere dieren wanneer hij correct gesocialiseerd is.

Voornamelijk geselecteerd als hond die wild opjaagt, houdt hij ervan geuren te volgen en rustig zijn omgeving te verkennen. Hij heeft twee dagelijkse uitstapjes nodig en een regelmatige stimulatie, zonder abrupte of langdurige inspanningen om zijn gewrichten te sparen. Een huis dicht bij de natuur past hem bijzonder goed, maar hij kan in de stad leven en zich aanpassen aan een appartement als zijn behoeften aan wandelen, speuren en gezelschap worden vervuld. Weinig blaffer, is hij geen afschrikkende waakhond, maar zijn rustige aanwezigheid maakt hem tot een aangename gezinsgenoot.

De opvoeding moet vroeg beginnen, met een prioritaire training van het terugroepen vanwege zijn jachtinstinct en zijn uitstekende reukzin. Intelligent en erop gebrand om te behagen, maakt de Clumber-Spaniel vooruitgang met korte, consequente en motiverende sessies. Een stevige, geduldige en positieve methode heeft de voorkeur: hardhandigheid zou deze gevoelige hond kunnen doen dichtklappen. Vroege socialisatie met mensen, dieren en uiteenlopende omgevingen helpt zijn natuurlijke terughoudendheid tegenover onbekenden te beperken.

De prijs van een Clumber-Spaniel hangt met name af van de kwaliteit van de lijn, de uitgevoerde gezondheidsscreenings, de reputatie van de fokkerij en de bestemming van de hond. De relatieve zeldzaamheid van het ras kan ook de beschikbaarheid en het tarief beïnvloeden.

De Clumber-Spaniel is over het algemeen resistent en zijn vacht beschermt hem goed tegen de kou en de weersomstandigheden. Zijn zware bouw stelt hem echter bloot aan verschillende osteo-articulaire aandoeningen, terwijl de teven moeilijkheden kunnen ondervinden tijdens de bevalling. Een serieuze selectie, het behouden van een aangepast gewicht en een regelmatige maar matige activiteit zijn essentieel.

Zijn voeding moet zijn spiermassa ondersteunen en tegelijk overgewicht vermijden, wat bijzonder nadelig is voor zijn gewrichten. De inname moet worden aangepast aan de leeftijd, het gewicht, de sterilisatie en het activiteitsniveau.

De naam van het ras komt van Clumber Park, eigendom van de hertog van Newcastle in Nottinghamshire. Ondanks een zware uitstraling beweegt deze spaniël zich met rechte en eerder gemakkelijke bewegingen. Het nest telt gewoonlijk 2 tot 8 pups. Het ras, geregistreerd onder nummer 109, wordt door de FCI erkend sinds 1954.