De Russische herder: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

Ook wel Berger de Russie méridionale of Youjak genoemd, werd de Berger de Russie in de 19e eeuw op de Krim ontwikkeld om kuddes te beschermen tegen wolven en beren. Zijn oorsprong zou verband houden met kruisingen tussen de Berger des Asturies en lokale herdershonden, met name de Berger de Tatarie, met een mogelijke bijdrage van de Barzoï. Het ras is sterk achteruitgegaan na de Russische revolutie en de vernietiging van Askania Nova, waarna de bioloog A. Brauner vanaf 1923 heeft bijgedragen aan zijn behoud dankzij een fokkerij die in Dzhankoi werd opgericht. De Tweede Wereldoorlog heeft zijn aantallen opnieuw verminderd. De Fédération Cynologique Internationale heeft het definitief erkend op 30 september 1983.

De Berger de Russie is een reuzenhond, robuust en gespierd, waarvan de reuen doorgaans imposanter zijn dan de teven. Zijn kop is eerder langwerpig, met een matig breed voorhoofd, een weinig uitgesproken stop, een grote zwarte neus en donkere, ovaalvormige ogen. Zijn kleine driehoekige oren zijn hangend. Het lichaam heeft een droge en gespierde hals, een rechte en sterke rug, een brede lendenen, een diepe borst en een licht opgetrokken buik. Zijn vacht van 10 tot 15 cm, licht golvend, dik en ruig, is voorzien van een dichte ondervacht. De vachtkleur is voornamelijk wit, soms wit en geel, grijzig of in verschillende tinten grijs. De staart is bedekt met een lange, ruwe en zeer volle beharing.

Zeer actief, levendig, dominant en onafhankelijk, beschikt de Berger de Russie over een bijzonder sterk ontwikkeld waakinstinct. Alert en wantrouwig tegenover onbekenden, verdedigt hij zijn territorium en zijn familie met vastberadenheid en kan hij bijtend zijn als zijn socialisatie en zijn controle onvoldoende zijn. Met zijn baas daarentegen toont hij een grote gevoeligheid, zachtheid en een echte gehechtheid. Hij houdt van aaien en kan dicht bij kinderen zijn, maar zijn kracht vereist toezicht en duidelijke regels.

Deze robuuste hond heeft ruimte, activiteit en een stabiel kader nodig. Het leven in een appartement past niet bij hem: een huis met een grote, stevig omheinde tuin heeft de voorkeur, zonder de uitstapjes te vervangen. Hij heeft minstens twee lange dagelijkse wandelingen nodig en bezigheden die aangepast zijn aan zijn bewakingscapaciteiten. Zijn samenleven met andere dieren moet vroeg worden voorbereid, en zijn terughoudendheid tegenover vreemden vereist een voortdurende socialisatie. Hij past bij een rustig, beschikbaar en ervaren persoon, die in staat is een krachtige en autonome hond te hanteren.

De opvoeding moet al op zeer jonge leeftijd beginnen met fermheid, consequentie, geduld en zachtheid. Geweld moet worden vermeden, omdat het het wantrouwen kan versterken en de controle over deze dominante en koppige hond kan bemoeilijken. Het terugroepen, het lopen aan de lijn, het omgaan met frustratie en het accepteren van manipulaties moeten vroeg worden geoefend. Een geleidelijke socialisatie met mensen, dieren en uiteenlopende omgevingen is onmisbaar om zijn natuurlijke wantrouwen tegenover onbekenden te verminderen.

De aanschafprijs varieert naargelang de lijn, de stamboom, de reputatie van de fokkerij, de gezondheidsonderzoeken die bij de fokdieren zijn uitgevoerd en de bestemming van de hond. Het meegedeelde jaarlijkse onderhoudsbudget voor het ras wordt geschat tussen 1 750 en 1 900 euro.

De Berger de Russie is over het algemeen robuust en resistent. Zijn dubbele en zeer dichte vacht beschermt hem doeltreffend tegen slecht weer, maar zijn hangoren vragen om regelmatige controle. Zoals bij veel honden van groot formaat vormt heupdysplasie een belangrijk aandachtspunt.

Krachtige en actieve hond, de Berger de Russie heeft behoefte aan een rijke, evenwichtige voeding die is aangepast aan zijn formaat, zijn leeftijd en zijn niveau van lichaamsbeweging. De kwaliteit van de eiwitten en de beheersing van de energie-inname zijn bijzonder belangrijk tijdens de groei.

De Berger de Russie is ook bekend onder de namen Zuid-Russische herdershond en Youjak. Historisch geselecteerd om de kuddes te bewaken, stond hij erom bekend dat hij het kon opnemen tegen wolven en beren. Zijn overvloedige lichte vacht stelde hem in staat om visueel op te gaan tussen de schapen en tegelijk bestand te zijn tegen moeilijke klimatologische omstandigheden.