De Centraal-Aziatische herdershond: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

De Berger d'Asie Centrale behoort tot de oudste hondenrassen. Hij is het resultaat van meer dan vier millennia natuurlijke selectie in een immens gebied dat zich uitstrekt van de Kaspische Zee tot China en van de zuidelijke Oeral tot Afghanistan. De extreme klimatologische omstandigheden, de verplaatsingen van nomadische stammen en de confrontatie met grote roofdieren hebben een krachtige, taaie en vastberaden hond gevormd. Hij heeft traditioneel de kuddes, de karavanen en de woningen beschermd. Een georganiseerd selectiewerk begon in de voormalige Sovjet-Unie tijdens het interbellum, vóór de definitieve erkenning van het ras door de Fédération Cynologique Internationale op 25 januari 1989.

Het is een reuzenhond, massief en harmonieus gebouwd, met een sterke beenderstructuur en een ontwikkelde musculatuur zonder opvallend te zijn. Het lichaam, iets langer dan hoog, vertoont een uitgesproken schoft, een rechte en brede rug evenals een hoge en ruime borstkas. Zijn imposante, bijna rechthoekige kop draagt een afgeknotte snuit, krachtige kaken en donkere ogen die zelfverzekerdheid en waardigheid uitdrukken. De driehoekige oren zijn laag aangezet en hangend. De rechte en ruwe vacht, 3 tot 10 cm lang, ligt op een overvloedige ondervacht en kan een manen en franje vormen. Alle kleuren zijn toegestaan met uitzondering van blauw en bruin.

Vol zelfvertrouwen, trots en moedig, toont de Berger d'Asie Centrale zich doorgaans kalm en evenwichtig. Zijn territoriale instinct, zijn wantrouwen tegenover onbekenden en zijn vastberadenheid bij een bedreiging maken hem tot een eersteklas bewaker. Gehecht aan zijn familie, blijft hij onafhankelijk en neemt hij graag initiatief. Zijn kracht, zijn potentiële bijtkracht en zijn geringe tolerantie tegenover vreemde dieren vereisen een verantwoordelijke begeleiding en een bijzonder zorgvuldige socialisatie.

In het dagelijks leven observeert hij veel, spaart hij zijn inspanningen en grijpt hij met vastberadenheid in wanneer hij zijn territorium bedreigd acht. Hij heeft ruimte nodig, lange en regelmatige uitstapjes en ook gelegenheden om te verkennen in een beveiligde omgeving. Het leven in een appartement past hem slecht. Ontmoetingen met bezoekers, kinderen en andere dieren moeten worden begeleid, want zijn beschermingsinstinct en zijn zelfstandigheid kunnen hem weinig inschikkelijk maken zonder vroege training.

Zijn opvoeding moet beginnen zodra de pup aankomt en zachtheid, strengheid, samenhang en standvastigheid combineren. Elke brute methode moet worden vermeden, omdat die het wantrouwen of defensieve reacties kan verergeren. Een vroege en voortdurende socialisatie met mensen, honden, katten, uiteenlopende plaatsen en situaties is onmisbaar. Het terugroepen, het lopen aan de lijn, het accepteren van hantering en het afzien zijn prioritair. Dit ras is bedoeld voor een ervaren, rustig persoon die in staat is om juiste grenzen te stellen.

De aankoopprijs hangt af van de kwaliteit van de fokkerij, de stamboom, de gezondheidsonderzoeken die bij de fokdieren zijn uitgevoerd, de conformiteit met de standaard en de bestemming van de pup. De zeldzaamheid van het ras in Frankrijk kan ook de beschikbaarheid en de reiskosten beïnvloeden.

Rustiek en resistent, de Berger d'Asie Centrale beschikt doorgaans over een stevige constitutie. Zijn grote formaat vereist niettemin bijzondere aandacht voor de gewrichten, de groei, het risico op maagkanteling-dilatatie en het behoud van een aangepast gewicht.

Deze reuzenhond heeft een volledige, verteerbare voeding nodig die is aangepast aan zijn leeftijd, zijn gewicht, zijn activiteit en zijn lichaamsconditie. De groei van de pup moet langzaam en regelmatig zijn, zonder energie-overschot en zonder geïmproviseerde minerale supplementatie.

Ook wel Ovtcharka d'Asie Centrale of Sredneasiatskaïa Ovtcharka genoemd, heeft deze hond eeuwenlang de nomadische bevolkingen vergezeld. Zijn historische territorium beslaat een enorm gebied, wat het bestaan van uiteenlopende lokale types verklaart. De staart werd traditioneel in sommige herkomstregio's gecoupeerd, maar blijft natuurlijk in de landen waar caudectomie verboden is.