De gezondheid van de Berger Picard

Zijn gebruikelijke levensduur ligt tussen 12 en 15 jaar. Regelmatige lichaamsbeweging maar aangepast aan de leeftijd, het behouden van een gezond gewicht, preventieve zorg en voeding van goede kwaliteit dragen ertoe bij zijn vitaliteit door de jaren heen te behouden.

Rustiek en uithoudingsvermogen, deze Franse herdershond verdraagt inspanning goed en heeft een stevige constitutie. Zijn dubbele vacht beschermt hem doeltreffend tegen slecht weer, maar zijn robuustheid ontslaat niet van vaccinaties, antiparasitaire behandelingen, tandcontroles en een snelle consultatie bij een ongebruikelijke verandering.

Het ras vertoont geen uitgesproken algemene kwetsbaarheid, maar een verantwoorde selectie en een regelmatige opvolging maken het mogelijk erfelijke aandoeningen of aandoeningen die verband houden met de activiteit te beperken. De dierenarts zal de onderzoeken aanpassen aan de leeftijd, de familiale voorgeschiedenis en de levensstijl van de hond.

• Heupdysplasie : Een afwijking van het gewricht kan pijn en artrose bevorderen; screening van fokdieren en een gecontroleerde groei verminderen de risico's.

• Erfelijke oogaandoeningen : Een regelmatig oogheelkundig onderzoek en screening van fokdieren maken het mogelijk bepaalde afwijkingen vroegtijdig te identificeren.

• Blessures gerelateerd aan activiteit : Zijn energie kan hem blootstellen aan verstuikingen of trauma's; warming-up, geleidelijke opbouw van inspanningen en herstel zijn belangrijk.

Zijn harde vacht in combinatie met een dichte ondervacht geeft hem een goede weerstand tegen kou en slecht weer. Hij verdraagt warmte matig: in de zomer moet de lichaamsbeweging worden verplaatst naar de koele uren, met permanente toegang tot schaduw en water. Men mag hem nooit in een afgesloten voertuig achterlaten.

Zeer actief, de Berger de Picardie komt niet snel aan wanneer hij zich voldoende inspant. Zijn rantsoen moet niettemin worden aangepast aan zijn leeftijd, zijn activiteit, zijn sterilisatie en zijn lichaamsconditie. De ribben moeten voelbaar blijven zonder zichtbaar te zijn, en elke langdurige gewichtsverandering verdient een veterinair advies.

Voor de voortplanting is het verstandig om de heupen te laten beoordelen en een oogheelkundig onderzoek van de fokdieren te vragen. Een jaarlijkse veterinaire opvolging, daarna frequenter bij de senior, maakt het mogelijk om het gewicht, de locomotie, de ogen, het gebit en de vaccinatiestatus te controleren.