De Berger des Pyrénées: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

Lange tijd beperkt tot de Pyreneeëndalen, werkte de Berger des Pyrénées naast de herders om de kuddes te drijven en te bewaken. Zijn robuustheid, zijn behendigheid en zijn intelligentie hebben hem een stevige lokale reputatie opgeleverd voordat het ras aan het begin van de XXe eeuw bekend werd. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden sommige exemplaren ingezet als verbindingshonden en gewaardeerd om hun betrouwbaarheid. De eerste officiële standaarden werden vastgesteld in de jaren 1920. Onder deze gangbare benaming worden vandaag 2 rassen onderscheiden : de Berger des Pyrénées à poil long, de meest voorkomende, en de Berger des Pyrénées à face rase.

Kleine lichte en nerveuze hond zonder fragiel te zijn, de Berger des Pyrénées heeft een stevig beendergestel en een droge bespiering. Zijn driehoekige kop, zijn zeer expressieve donkerbruine ogen en zijn korte, driehoekige en beweeglijke oren versterken zijn voortdurend alerte uitstraling. Het lichaam heeft een stevige rug, een borst die tot op elleboogniveau afdaalt en een korte en schuine croupe. De staart, laag aangezet en goed behaard, eindigt vaak in een haak. De vacht kan wollig, glad of licht golvend zijn, met fauve, grijze, gestroomde, zwarte of blauw bont met zwart gekleurde vachten.

Intelligent, wilskrachtig, moedig en zeer loyaal, toont de Berger des Pyrénées zich diep gehecht aan zijn baas. Zijn natuurlijke waakzaamheid en zijn terughoudendheid tegenover onbekenden maken hem tot een goede waakhond. Levendig en speels, waardeert hij doorgaans kinderen wanneer de interacties respectvol zijn. Zijn uitgesproken temperament, zijn neiging om initiatief te nemen en zijn herdersinstinct vereisen echter een zorgvuldige socialisatie en een consequent kader.

Altijd alert heeft deze kleine herdershond een actief leven en een regelmatige aanwezigheid nodig. Hij neemt graag deel aan de activiteiten van zijn huishouden, leert en leeft zich uit, met minstens een goed uur dagelijkse wandeling en gevarieerde oefeningen. Het stadsleven blijft mogelijk als zijn fysieke en mentale behoeften echt worden gedekt, maar een huis met een beveiligde buitenruimte past hem beter. Weinig zelfstandig verdraagt hij een te sedentair of geïsoleerd leven slecht en kan hij erg vocaal worden als hij gebrek aan activiteit heeft.

De opvoeding moet vroeg beginnen, met een geleidelijke socialisatie aan mensen, aan honden, aan andere dieren en aan uiteenlopende omgevingen. Snel van begrip maar soms eigenzinnig, reageert de Berger des Pyrénées beter op een ferme, consequente en welwillende methode dan op dwang. Korte, dynamische en beloonde sessies houden zijn motivatie op peil. Het terugroepen, het beheersen van het blaffen, de rust en het afzien verdienen bijzondere aandacht vanaf de jongste leeftijd.

De aankoopprijs varieert naargelang de reputatie van de fokkerij, de kwaliteit van de lijn, de uitgevoerde screenings bij de fokdieren, de stamboom en de bestemming van de pup. Een lage prijs mag nooit de controle van de fokomstandigheden en de gezondheidsdocumenten vervangen.

De Berger des Pyrénées is over het algemeen robuust en wordt zelden ziek wanneer hij een evenwichtige voeding, voldoende activiteit en regelmatige preventieve zorg krijgt. Zijn gulzigheid maakt het echter noodzakelijk om de porties en de lichaamsconditie in de gaten te houden. Zoals bij elk ras rechtvaardigen bepaalde erfelijke of orthopedische aandoeningen een zorgvuldige keuze van fokker en aangepaste screenings.

Ondanks zijn energie is de Berger des Pyrénées tevreden met gematigde hoeveelheden. Een volledige, verteerbare en aan zijn leeftijd, zijn gewicht, zijn activiteitsniveau en zijn fysiologische status aangepaste portie helpt zijn spiermassa te ondersteunen en tegelijk overgewicht te vermijden.

De Berger des Pyrénées wordt soms Labrit genoemd, hoewel deze naam afhankelijk van de regio's op wisselende wijze is gebruikt. Ondanks zijn kleine formaat werd hij geselecteerd voor veeleisend werk in de bergen en onderscheidt hij zich door zijn behendigheid. Tijdens de Eerste Wereldoorlog hebben vertegenwoordigers van het ras gediend als verbindingshonden. De benaming omvat doorgaans twee afzonderlijk erkende rassen, de langharige variëteit en die met glad gezicht.