De Berger de Maremmen en Abruzzen: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

De Berger de Maremme en Abruzzen is een zeer oud Italiaans ras, dat al meer dan twee millennia wordt vermeld. Hij stamt af van kuddebeschermingshonden die aanwezig waren in de historische regio's van de Maremma, tussen Toscane en Lazio, en de Abruzzen, in het midden-oosten van Italië. Molossoïde honden uit Azië evenals verschillende Europese berghonden zouden hebben bijgedragen aan zijn vorming. Lange tijd onderscheiden volgens hun regio en hun haarlengte, werden de Berger des Abruzzes en de Berger de Maremme aan het begin van de jaren 1950 samengevoegd tot één enkel ras. De Fédération Cynologique Internationale heeft het ras definitief erkend op 13 maart 1956.

Grote rustieke hond, stevig gebouwd en goed geproportioneerd, de Berger de Maremme et des Abruzzes is iets langer dan hoog. Zijn brede en vrij platte kop doet denken aan die van een ijsbeer, met een weinig uitgesproken stop, een krachtige snuit en oker- tot kastanjekleurige ogen met een zachte en aandachtige blik. Zijn kleine driehoekige oren zijn hoog aangezet en hangen dicht tegen het hoofd. Zijn rug is recht, zijn borst ruim en zijn kruis breed en gespierd. De staart, laag aangezet, is rijkelijk behaard. Zijn witte vacht, lang tot ongeveer 8 cm, ruw, dicht en tegen het lichaam aanliggend, vormt een uitgesproken kraag; een overvloedige ondervacht verschijnt in de winter. Lichte nuances ivoor, bleek oranje of citroen worden toegestaan.

Intelligent, moedig en zeer territoriaal, beschikt de Berger de Maremme et des Abruzzes over een diepgeworteld beschermingsinstinct. Loyaal en aanhankelijk tegenover zijn familie, blijft hij gereserveerd tegenover onbekenden en weet hij initiatief te nemen zonder op een bevel te wachten. Zijn onafhankelijkheid, zijn vasthoudendheid en zijn sterke persoonlijkheid mogen niet worden verward met een gebrek aan gehechtheid: deze waker werkt historisch gezien autonoom bij de kuddes.

In het dagelijks leven zoekt hij ruimte, bewegingsvrijheid en een duidelijke taak. Hij toont zich doorgaans rustig wanneer hij zijn territorium kan bewaken, maar heeft lange uitstappen en regelmatige activiteiten nodig om in balans te blijven. Een huis met een groot, perfect omheind terrein past hem beter dan een appartement. Samenleven met kinderen en andere dieren is mogelijk wanneer dit wordt voorbereid door vroege socialisatie, passend toezicht en geleidelijke kennismakingen.

Zijn opvoeding moet vroeg beginnen en fermheid, consistentie, geduld en respect combineren. Brutale methoden moeten worden vermeden, omdat ze het wantrouwen en de tegenstand van deze onafhankelijke hond versterken. Korte, gevarieerde en motiverende sessies geven betere resultaten dan mechanische herhalingen. Socialisatie met mensen, dieren, geluiden en uiteenlopende omgevingen is essentieel. Het terugroepen moet zorgvuldig worden geoefend op veilige plaatsen vóór elke vrijheid, omdat zijn natuurlijke autonomie de verwerving ervan veeleisend maakt.

De aankoopprijs varieert naargelang de inschrijving in het LOF, de kwaliteit van de lijn, de uitgevoerde screenings bij de ouders, de reputatie van de kennel en de bestemming van de pup. De initiële kost moet worden beschouwd samen met de blijvende uitgaven voor voeding, verzorging en de uitrusting van een grote hond.

De Berger de Maremme en Abruzzen is een over het algemeen robuuste en resistente hond. Zijn dubbele vacht beschermt hem doeltreffend tegen kou en vocht. Het ras vertoont geen duidelijk vastgestelde belangrijke pathologische aanleg, maar zijn grote formaat rechtvaardigt orthopedische opvolging en preventiemaatregelen die eigen zijn aan grote honden.

Deze grote actieve hond heeft behoefte aan een volledige, evenwichtige voeding die is aangepast aan zijn leeftijd, zijn gewicht, zijn activiteit en zijn omgeving. De groei moet regelmatig zijn en niet versneld om het skelet te beschermen. Bij de volwassen hond moet het rantsoen de spiermassa ondersteunen zonder overgewicht te bevorderen.

Zijn naam verenigt de twee Italiaanse gebieden waar zijn voorouders traditioneel de kuddes beschermden. Zijn witte vacht stelde de herders in staat hem in het donker snel van de roofdieren te onderscheiden. Nog steeds wordt hij gebruikt als beschermhond tegen wolven en andere roofdieren, in Italië evenals in verschillende landen met extensieve veehouderij.