De gezondheid van de Beagle-Harrier

Zijn levensverwachting ligt doorgaans tussen 10 en 12 jaar. Deze levensduur is correct voor een lopende hond van dit formaat en hangt sterk af van de kwaliteit van het onderhoud, van de lichaamsbeweging en van orthopedische preventie.

Over het algemeen een rustiek ras, de Beagle-Harrier verdraagt inspanning en het leven buitenshuis goed en past zich ook aan in huis als zijn behoeften worden gerespecteerd. Zijn robuustheid ontslaat niet van waakzaamheid wat betreft de gewrichten en het gebit.

Zoals bij andere lopende honden wordt een regelmatige controle van het bewegingsapparaat, de mond en de oren aanbevolen. Zeer actieve honden moeten ook met aandacht worden gevolgd om blessures te voorkomen en een goede fysieke conditie te behouden.

• Heupdysplasie : Een afwijking in de ontwikkeling van de heup kan bij sommige dieren voorkomen en rechtvaardigt waakzaamheid wat betreft de locomotie en de voortplanting.

• Malocclusie : Een abnormale groei of een slechte uitlijning van de tanden kan optreden en een aangepaste mond- en tandheelkundige opvolging vereisen.

De Beagle-Harrier verdraagt zowel kou als warmte vrij goed, zonder een hond te zijn die extreem gespecialiseerd is voor ruwe klimaten. In warme periodes moeten de uitstapjes compatibel blijven met zijn aanzienlijke inspanning, met vers water en aangepaste activiteit.

Dit ras staat niet bepaald bekend om een sterke neiging tot overgewicht, maar een slecht aangepaste portie en een gebrek aan beweging kunnen zijn conditie snel uit balans brengen. Het opvolgen van het gewicht en het silhouet is nuttig bij deze zeer actieve hond.

Een orthopedisch onderzoek bij twijfel over het bewegingsapparaat, een controle van het gebit en de mondhygiëne en de routinematige dierenartscontroles zijn relevant om een Beagle-Harrier op de lange termijn te volgen.