De Amerikaanse waterspaniël: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

Het ras van de Amerikaanse waterhond is ontstaan in de Verenigde Staten vanaf de tweede helft van de XIXe eeuw. Het werd ontwikkeld in het Amerikaanse Midwesten, voornamelijk in de staat Wisconsin, waar het door jagers werd gebruikt. Zijn diepere oorsprongen en de kruisingen die tot zijn creatie hebben geleid zijn niet met zekerheid gedocumenteerd. De eerste echte fokkerij wordt toegeschreven aan F. J. Pfeiffer, in New London in Wisconsin. De eerste standaard, opgesteld in 1920 op basis van zijn werk, werd in 1940 door de American Kennel Club aangenomen, en vervolgens vijftig jaar later herzien. De Fédération Cynologique Internationale heeft het ras definitief erkend op 2 november 1979, onder nummer 301 van groep 8.

De Amerikaanse waterhond is een middelgrote hond, harmonieus en stevig gebouwd, met een goed ontwikkelde beenderstructuur en musculatuur, krachtig zonder zwaar te lijken. Zijn hoofd, in verhouding tot het lichaam en matig lang, heeft een brede en sterke schedel en een matig afgetekende stop. Zijn licht afgeronde ogen, van geelachtig lichtbruin tot hazelnootkleurig of donkerbruin afhankelijk van de vacht, drukken intelligentie en levendigheid uit. Zijn gelobde oren, vrij lang en breed, zijn iets boven de ooglijn aangezet. Het lichaam is harmonieus en krachtig, met een ontwikkelde borst, goed gewelfde ribben en een stevige lendenpartij. De staart, matig lang en gebogen, wordt rond de ruglijn gedragen en is voorzien van matige franjes. De vacht is gelijkmatig golvend of gevormd door strakke krullen, met een dichte ondervacht die tegen water beschermt. De vachtkleur is effen leverkleurig, bruin of donker chocoladebruin.

Alert, energiek en intelligent, toont de Amerikaanse waterhond een groot enthousiasme voor de jacht. Als veelzijdige jachthond werd hij met name ontwikkeld om wild te apporteren vanaf lichte vaartuigen. Zijn temperament is aangenaam, aanhankelijk en zeer gehecht aan zijn baas. Hij is doorgaans sociaal met kinderen en vertoont een gemiddelde compatibiliteit met andere dieren en onbekende personen.

De Amerikaanse waterhond heeft regelmatige en gevarieerde activiteit nodig. Hij moet kunnen wandelen, rennen, in het water springen en zich in het struikgewas kunnen bewegen wanneer de gelegenheid zich voordoet, want eenvoudige korte wandelingen volstaan niet voor hem. Hij kan in een appartement leven als hij voldoende wordt uitgelaten en gestimuleerd, maar geeft de voorkeur aan grote ruimtes midden in of in de nabijheid van de natuur. Zijn vacht kent twee seizoensgebonden ruiperioden waarin het verharen toeneemt, met een meer gematigd verlies de rest van het jaar. Verzorging en het scheren van de oren zijn mogelijk, maar zijn niet verplicht.

Zijn uitgesproken smaak voor het werk en zijn verlangen om zijn baas te behagen vergemakkelijken zijn leerproces. Een opvoeding die vrij vroeg begint, met een minimum aan strengheid om de gehoorzaamheid te ontwikkelen en zachtheid, maakt er een uitstekende jachtkameraad en een aangenaam lid van de familie van.

De prijs van een Amerikaanse waterhond varieert naargelang de lijn, de sérieuxheid van de fokkerij, de screenings en de socialisatie. Het onderhoudsbudget (voeding, dierenarts, opvoeding) overstijgt vaak de aankoopprijs op de lange termijn.

De Amerikaanse waterspaniël verdraagt vrij goed moeilijke klimatologische omstandigheden en slecht weer dankzij zijn dubbele vacht. Bepaalde aanleg moet echter worden opgevolgd, met name heupdysplasie, mitralisinsufficiëntie en pulmonalisstenose.

De Amerikaanse waterspaniël heeft een volledige, goed verteerbare voeding nodig die is aangepast aan zijn leeftijd, zijn activiteit en zijn lichaamsconditie. Een volwassen hond weegt doorgaans 11 tot 20 kg. De kwaliteit van het rantsoen en de gewichtscontrole beschermen de spijsvertering en de gewrichten.

De Amerikaanse waterspaniël is ook bekend onder de namen American Water Spaniel en Amerikaanse waterspaniël. Zijn FCI-standaard draagt nummer 301. Een nest telt gewoonlijk 7 tot 9 pups volgens het referentieblad.