De Amerikaanse Akita: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

De Amerikaanse Akita deelt zijn oorsprong met de Japanse Akita, waarvan de voorouders leefden in de prefectuur Akita, in het noorden van het eiland Honshu. Sommige van deze honden werden gekruist met Mastiffs en Tosa's in de tijd van de hondengevechten, verboden in Japan in 1908. Tijdens de Tweede Wereldoorlog stond het ras op het punt te verdwijnen en werden kruisingen met de Duitse Herder toegepast om de vorderingen te omzeilen. Na de oorlog werden Amerikaanse militairen verleid door de honden van de Dewa-lijn en importeerden ze naar de Verenigde Staten. De Amerikaanse selectie gaf toen de voorkeur aan zwaardere exemplaren, onderscheiden van het Japanse type. De Akita Club of America werd opgericht in 1956, de American Kennel Club erkende het ras in 1972 en de Fédération Cynologique Internationale erkende het op 30 mei 1999.

De Amerikaanse Akita is een hond van groot formaat, krachtig, evenwichtig en met een zwaar beendergestel. Zijn lichaam, iets langer dan hoog, heeft een horizontale rug, een gespierde lendenen en een brede en diepe borst. Zijn massieve kop vormt een stompe driehoek, met een brede schedel, een duidelijke stop, een zwarte neus en kleine donkerbruine bijna driehoekige ogen. De oren, klein en driehoekig, staan rechtop. De dikke staart, hoog aangezet, wordt opgerold over de rug of de flank gedragen. De dekharen zijn recht, hard en licht afstaand, gecombineerd met een korte, zachte en zeer dichte ondervacht. Rood, vaalgeel, wit, gestroomd en bontgekleurde vachten zijn toegestaan.

Kalm, waardig en zelfverzekerd, is de Amerikaanse Akita diep loyaal aan zijn familie en beschikt hij over een zeer uitgesproken beschermingsinstinct. Hij blijft gereserveerd en wantrouwig tegenover onbekenden, zonder onnodig blafferig te zijn. Zijn onafhankelijke en besluitvaardige karakter vereist een relatie die op vertrouwen is gebaseerd. Hij kan de confrontatie zoeken met andere honden, met name die van hetzelfde geslacht, en zijn lage tolerantiegrens vereist een serieuze socialisatie. Met kinderen maken zijn kracht en zijn soms strikte interpretatie van onhandige gebaren een nauwlettend toezicht onmisbaar; hij is beter geschikt voor respectvolle adolescenten dan voor zeer jonge kinderen.

Thuis waardeert hij de nabijheid van zijn familie evenzeer als periodes van rust en verdraagt hij een langdurige eenzaamheid slecht. Hij is geen duursporter, maar moet profiteren van meerdere dagelijkse uitstapjes, van verkenning en van mentale bezigheden om zijn spiermassa te behouden en gewichtstoename te beperken. Een grote, stevig omheinde tuin past bij hem, zonder de wandelingen te vervangen. Het leven in een appartement blijft mogelijk met een zeer beschikbare baas, maar het is minder aangepast aan zijn formaat en aan zijn behoeften. Ontmoetingen met soortgenoten moeten met voorzichtigheid worden beheerd, in het bijzonder tussen honden van hetzelfde geslacht.

Zijn opvoeding moet beginnen zodra hij in huis komt en zijn hele leven worden voortgezet. Een vroege, geleidelijke en gecontroleerde socialisatie is essentieel tegenover mensen, omgevingen, hanteringen en andere dieren. Intelligent maar weinig geneigd tot mechanische gehoorzaamheid, leert hij beter tijdens korte, consistente en motiverende sessies. Positieve bekrachtiging, spel en stabiele regels verdienen de voorkeur. Harde of dwingende methoden moeten worden vermeden, omdat ze het vertrouwen aantasten en defensieve reacties kunnen versterken. Het terugroepen, het lopen aan de lijn, het afzien en het accepteren van verzorging zijn prioriteiten.

De aankoopprijs varieert naargelang de lijn, de kwaliteit van de stamboom, de gezondheidsresultaten van de fokdieren, de reputatie van de kennel en de bestemming van de pup. Het budget moet ook rekening houden met de voeding van een grote hond, de dierenartskosten, de verzekering, de opvoeding en het aangepaste materiaal.

Robuust en goed beschermd door zijn dubbele vacht kan de Amerikaanse Akita niettemin vatbaar zijn voor verschillende gewrichts-, dermatologische, endocriene en oogaandoeningen. Een strenge selectie van de fokdieren, een regelmatige veterinaire opvolging, een gecontroleerde groei en het behoud van een optimaal gewicht dragen sterk bij aan het behoud van zijn gezondheid.

De Amerikaanse Akita heeft een volledige, evenwichtige voeding nodig die is aangepast aan zijn leeftijd, zijn gewicht, zijn sterilisatie en zijn activiteitsniveau. Tijdens de groei is het beheersen van de energie-inname en van het mineraalevenwicht essentieel om zijn ontwikkeling te ondersteunen zonder de gewichtstoename buitensporig te versnellen.

De Amerikaanse Akita werd lange tijd in de internationale nomenclatuur Grote Japanse hond genoemd. Zijn silhouet onderscheidt zich van dat van de Akita Inu door een massievere bouw, een bredere kop en de toelating van alle kleuren, inclusief het zwarte masker en de bontgekleurde vachten. Ondanks zijn imposante uitstraling is hij doorgaans weinig luidruchtig en verkiest hij een stille waakzaamheid boven herhaald geblaf.