De Uruguayaanse Cimarrón: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

De Cimarrón uruguayen stamt af van honden die door de kolonisten werden meegebracht, die weer verwilderden op het Uruguayaanse platteland, en vervolgens door de gaucho's opnieuw werden opgepakt en geselecteerd. Gebruikt voor de veedrijverij, de jacht op groot wild en de bewaking, is hij een nationaal symbool geworden. Het ras werd officieel vrij laat erkend. In Europa blijft hij zeldzaam en bedoeld voor ervaren eigenaars, die in staat zijn een werkmolosser te hanteren.

Molosser van middelgrote tot grote grootte, atletisch meer dan massief. Het hoofd is breed, de snuit krachtig, de oren van nature hangend (soms gecoupeerd in landen waar dit nog wordt toegepast: te vermijden). De vacht is kort, vaalgeel, gestroomd of atigrado, vaak met masker. De staart is dik. De indruk is die van een wendbare hond, geen zware bankmolosser.

Moedig, zelfverzekerd, gehecht aan zijn familie en wantrouwig tegenover onbekenden. Hij kan met kinderen samenleven als hij met hen is opgegroeid en als het spel onder toezicht blijft. Met andere honden, vooral reuen, vraagt het samenleven om beheer. Dit is geen anonieme wandelhond zonder opvoeding.

Hij heeft uitstapjes nodig, een stevig kader en een duidelijk territorium. Een omheinde tuin helpt. Het appartement is alleen mogelijk bij een zeer aanwezige en sportieve baas. Zonder kader neemt hij het leiderschap. De socialisatie moet breed en continu zijn.

Vroeg werk aan controle, rust, de lijn, het terugroepen en ontmoetingen. Positieve bekrachtiging en rustige autoriteit, nooit geweld. Bijtsporten moeten met uiterste voorzichtigheid worden benaderd en vaak worden vermeden. Een competente opvoeder is een troef.

Een Cimarrón uruguayen-puppy ligt vaak tussen 1 000 en 1 800 euro. De zeldzaamheid in Frankrijk en het socialisatiewerk wegen op de prijs.

Atletische molosser: heupen, maag, huid, oren. Minder zwaar dan veel doggen, blijft hij een krachtige hond waarvan de groei gecontroleerd moet worden. Een fokkerij die echt test en socialiseert maakt het verschil.

De Cimarrón uruguayen heeft behoefte aan een volledige, goed verteerbare voeding die is afgestemd op zijn leeftijd, zijn activiteit en zijn lichaamsconditie. De kwaliteit van de eiwitten en de controle van de energie-inname zijn even belangrijk als de hoeveelheid van het rantsoen.

« Cimarrón » duidt in Zuid-Amerika aan wat weer verwilderd is. In Uruguay behoort hij tot de nationale hondensymbolen. Zijn atigrado-vacht (gestroomd) is zeer gewild.