De Stabyhoun: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

De Stabyhoun, of Stabijhoun, is de staande jacht- en boerderijhond van Friesland, in Nederland. Hij jaagde, doodde ongedierte en waakte over het huis, vandaar een veelzijdigheid die vandaag nog zichtbaar is. Het ras werd officieel erkend in de XXe eeuw en blijft weinig talrijk, wat een voorzichtige genetische beheersing vereist. In Frankrijk spreekt hij sportieve gezinnen aan die op zoek zijn naar een atypische spaniël, meestal zwart-wit.

Middelgrote hond, iets langer dan hoog, met een zachte uitdrukking. Het hoofd is droog, de stop weinig uitgesproken, de oren vrij hoog aangezet en plat gedragen. De vacht is halflang, glad of licht golvend, nooit krullend. De typische vachtkleur is zwart en wit, soms bruin en wit of oranje en wit. De staart is goed bevederd.

Zacht, intelligent, zeer gehecht aan zijn familie en doorgaans uitstekend met kinderen. Hij werkt graag en wil graag behagen, zonder de intensiteit van een Mechelaar. Zijn neus blijft die van een staande hond. Hij kan zich wat gereserveerd tonen tegenover onbekenden, zelden agressief.

Hij past zich aan veel actieve huishoudens aan: huis, soms appartement als de uitstapjes echt zijn. Hij houdt van zwemmen, speuren en spelen. Verveling maakt hem koppig of blafferig. Na de inspanning is hij vaak rustig in de woonkamer.

Coöperatief, soms gevoelig: positieve methoden geven uitstekende resultaten. Het terugroepen en de gecontroleerde zoekactie zijn de nuttige aandachtspunten. Een klassieke socialisatie volstaat doorgaans. Hij houdt niet van hardheid.

Een Stabyhoun-puppy kost vaak tussen 1 000 en 1 800 euro. De zeldzaamheid en het genetisch beheer verklaren wachtlijsten.

Over het algemeen robuust, maar de smalle numerieke basis maakt het noodzakelijk om naar de tests en de verwantschappen te kijken. Oren, heupen en ogen maken deel uit van de gebruikelijke opvolging van een jachtspaniël.

Le Stabyhoun heeft behoefte aan een volledige, goed verteerbare voeding die is afgestemd op zijn leeftijd, zijn activiteit en zijn lichaamsconditie. De kwaliteit van de eiwitten en de controle van de energie-inname zijn even belangrijk als de hoeveelheid van het rantsoen.

« Sta-mij-bij » betekent « blijf bij mij » in het Fries, vandaar de naam Stabij. Het is een van de Nederlandse nationale rassen die nog weinig geëxporteerd worden. De rasvereniging houdt de genetische diversiteit nauwlettend in de gaten.