De Kangal: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

De Kangal is de kuddebeschermingshond uit de regio Sivas, in Anatolië. Geselecteerd door Turkse fokkers om wolven en roofdieren af te schrikken, heeft hij een rustig temperament, een grote zelfstandigheid en een massieve maar wendbare morfologie ontwikkeld. In Turkije is hij nationaal erfgoed, onderscheiden van de meer variabele Anatolische Herder. In Europa wordt hij gefokt als bewaker van eigendommen en kuddes, soms als hond voor een ervaren gezin. Hij mag niet worden verward met vechtmolossers.

Het is een reuzenhond, krachtig en rechthoekig, met een soepele uitstraling ondanks de massa. Het hoofd is breed, de snuit iets korter dan de schedel, het kenmerkende zwarte masker. De oren zijn hangend, de staart lang en licht gebogen. De vacht is kort tot halflang, vaalgeel tot zandgrijs, met een dichte ondervacht. De teven zijn duidelijk minder zwaar dan de reuen.

Kalm, zelfverzekerd en zeer territoriaal, beslist de Kangal vaak zelf. Hij hecht zich aan zijn familie maar is geen hond voor voortdurend contact. Met de kinderen van het gezin kan hij beschermend zijn als hij met hen is opgegroeid; hij is geen automatische oppas. Onbekenden worden vanop afstand beoordeeld. Een brede socialisatie is onmisbaar.

Hij heeft ruimte nodig, een duidelijk territorium en uitstapjes, maar geen intensieve dagelijkse jogging. Het leven in een appartement is voor hem ongeschikt. Hij patrouilleert, observeert en blaft om te signaleren. Een omheinde, hoge en stevige tuin is een minimum. Verveling plus isolement zorgen voor een oncontroleerbare bewaker.

De opvoeding begint zeer vroeg en is gericht op controle, terugroepen, inhibitie en het wennen aan bezoek. Kalm maar standvastig zijn is beter dan confrontatie. Een slecht gesocialiseerde Kangal wordt een veiligheidsprobleem. Bijtsporten worden afgeraden : zijn functie is afschrikking, niet de getrainde aanval.

Een Kangal als gezelschaps- of werkhond afkomstig uit een goed opgevolgde fokkerij ligt vaak tussen 1 000 en 2 000 euro. De werkelijke kost is die van de ruimte, de omheining en een aangepaste verzekering.

Rustiek ras, de Kangal lijdt vooral aan de kwalen van zeer grote honden: groei, maag, gewrichten. Een voeding aangepast aan de pup van een reuzenras en een gematigde lichaamsbeweging tot 18-24 maanden zijn essentieel. Serieuze fokkerij vermijdt te zware en te slappe dieren.

De Kangal heeft een volledige, goed verteerbare voeding nodig die is afgestemd op zijn leeftijd, zijn activiteit en zijn lichaamsconditie. De kwaliteit van de eiwitten en de controle van de energie-inname zijn even belangrijk als de hoeveelheid van het rantsoen.

In Turkije is de Kangal een regionaal embleem, aanwezig op standbeelden en lokale feesten. Zijn zwart masker en zijn vaalgele vacht onderscheiden hem op het eerste gezicht. Sommige exemplaren dragen nog steeds halsbanden met punten, geërfd van de bescherming tegen wolven.