De Joegoslavische herdershond: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

Als de Berger Yougoslave al sinds zeer lange tijd werd gefokt in een regio die vroeger tot Joegoslavië behoorde, gaan zijn oudere oorsprongen terug tot de Oudheid. Het zou lijken dat hij afstamt van de molosser van Epirus. De herders van de bergachtige streken in het zuidoosten van het voormalige Joegoslavië, tegenwoordig verdeeld tussen Servië en Macedonië, fokten de Charplanina vanwege zijn opmerkelijke capaciteiten voor het bewaken en het hoeden van schapenkudden. Het ras verspreidde zich vervolgens over het hele Joegoslavische grondgebied en werd in 1939 opgenomen in de registers van de FCI onder de benaming Illyrische Herdershond. In 1957 werd de naam Joegoslavische Herdershond van Charplanina officieel aangenomen door de FCI. De officiële standaard die door de bron wordt aangehaald, werd gepubliceerd op 24 november 1970.

De Joegoslavische herdershond is een grote, robuuste hond, stevig gebouwd en goed geproportioneerd. Zijn hoofd, lang en in verhouding tot het lichaam, heeft een brede en licht convexe schedel, een weinig uitgesproken stop, een brede en diepe snuit evenals een brede en zwarte neus. Zijn amandelvormige ogen variëren van donkerkastanjebruin tot lichtkastanjebruin en drukken rust uit. Zijn middelgrote, V-vormige oren zijn hangend en tegen de wangen aangelegd. De hals is breed en gespierd, de rug recht en breed, het kruis schuin en goed gespierd, de borst diep en de buik opgetrokken. De lange staart, sterk aan de basis en sabelvormig, reikt tot de punt van het spronggewricht en wordt in actie omhoog gedragen. De vacht meet ongeveer 7 tot 12 cm op het lichaam, waar hij relatief vlak en eerder grof is, met een korte, fijne en dichte ondervacht. Hij is korter op het hoofd en de voorkant van de ledematen. De vachtkleur is effen, van wit tot zeer donkerbruin bijna zwart, met een voorkeur voor ijzergrijs en donkergrijs. Kleine witte aftekeningen op de borst of de tenen zijn toegestaan bij gepigmenteerde exemplaren, en de tinten zijn donkerder op de bovenkant van het hoofd, de hals en de romp.

De Joegoslavische Herdershond onderscheidt zich door zijn grote kalmte en zijn onwankelbare loyaliteit tegenover zijn baas. Zijn beschermingsinstinct is uitgesproken en hij toont een natuurlijke wantrouwigheid tegenover vreemden, zonder buitensporig agressief of angstig te zijn. Gevoelig, vrij trots en relatief onafhankelijk, bouwt hij zijn gehoorzaamheid op een vertrouwensrelatie en een goede verstandhouding met zijn baas.

De Joegoslavische herdershond verkiest duidelijk het platteland en de buitenlucht boven het stadsleven. Zijn afmetingen en zijn erfgoed als herdershond maken hem gelukkiger in grote ruimtes. Zijn sportieve behoeften blijven gematigd: een lange dagelijkse wandeling en rustige activiteiten naast zijn baas passen bij hem.

Zijn opvoeding is niet bijzonder moeilijk als ze vroeg begint. Ze moet stevig, consequent en vrij van machtsvertoon zijn. Deze gevoelige en trotse hond reageert beter op een relatie die gebaseerd is op vertrouwen, respect en een hechte band met zijn baas.

De aankoopprijs varieert naargelang de fokkerij en het profiel van de hond.

Rustiek, robuust en resistent, geniet de Joegoslavische herdershond over het algemeen van een solide gezondheid. Zoals bij andere honden van groot formaat moet het risico op heupdysplasie echter in overweging worden genomen.

Grote berghond, de Joegoslavische herdershond heeft behoefte aan een volledige voeding, niet te energierijk als hij in de vlakte leeft. De groei moet langzaam blijven om de gewrichten te beschermen.

Het ras is ook bekend onder de namen Joegoslavische herdershond van Charplanina, Charplanina en Sarplaninac. Zijn vroegere officiële naam bij de FCI was Illyrische herdershond.