De Faraohond: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

De Faraohond heeft zich op Malta ontwikkeld na de aankomst van zijn voorouders op de mediterrane archipel rond 1000 jaar voor Christus. Hij deelt zijn oorsprong met andere primitieve mediterrane windhonden zoals de Cirneco dell'Etna, de Podenco Canario en de Podenco van Ibiza. Het ras werd vervolgens aan het begin van de 20e eeuw in Engeland geïntroduceerd en daarna in 1963 definitief erkend door de FCI.

De Chien du pharaon is een middelgrote hond, droog, soepel en harmonieus, waarvan het silhouet lichtjes in een rechthoek past. Zijn lijn is zuiver en elegant, met een goed afhangende borst, een licht opgetrokken buik, een lange kop in afgeknotte kegelvorm, rechtopstaande en zeer beweeglijke oren, en een zweepvormige staart. Zijn vacht is kort, fijn en glanzend, doorgaans roodbruin tot donker roodbruin, soms met wit gemarkeerd op de borst, aan de tenen, aan het uiteinde van de staart of op de snuit.

Levendig, intelligent en zeer alert, combineert de Chien du pharaon gevoeligheid, gehechtheid aan het gezin en een uitgesproken jachtinstinct. Hij is aanhankelijk en speels met zijn naasten, doorgaans vriendelijk tegenover mensen, terwijl hij aandachtig en enthousiast blijft zodra hij in actie is. Zijn natuurlijke waakzaamheid gaat gepaard met weinig geblaf, wat hem tot een discrete hond in huis maakt.

In het dagelijks leven heeft deze hond beweging, stimulatie en regelmatige uitstapjes nodig om in balans te blijven. Hij houdt ervan te rennen, te spelen en zijn zintuigen te benutten, in het bijzonder zijn zicht en zijn reuk. Als hij voldoende is uitgeput, kan hij zindelijk, rustig en aangenaam zijn om mee te leven, maar verveling en een gebrek aan activiteit passen hem slecht.

Zijn opvoeding moet vroeg, consequent en stevig zijn zonder hardheid. De Chien du pharaon leert goed wanneer men inzet op zachtheid, regelmaat en motivatie, maar zijn gevoelige temperament en zijn primitieve aard vragen om geduld. Het terugroepen, het beheersen van het achtervolgingsinstinct en goede leefgewoonten moeten vanaf de jongste leeftijd worden aangeleerd.

De prijs van een Chien du pharaon varieert naargelang de lijn, de sérieuxheid van de fokkerij, de screenings en de socialisatie. Het onderhoudsbudget (voeding, dierenarts, opvoeding) overstijgt vaak de aankoopprijs op de lange termijn.

De Faraohond wordt beschouwd als een over het algemeen robuust ras, zonder belangrijke aanleg die systematisch wordt gemeld. Zijn belangrijkste praktische gevoeligheid komt vooral door zijn korte en fijne vacht, die hem minder beschermt tegen de kou en het slechte weer dan bij rassen met een meer overvloedige vacht.

De voeding van de Chien du pharaon moet een slank silhouet, een goede spiermassa en een vaak hoog activiteitsniveau ondersteunen. Een volledige en licht verteerbare voeding, aangepast aan de leeftijd, het werkelijke gewicht en het bewegingsritme, helpt zijn atletische conditie te behouden.

De naam van het ras roept het oude Egypte op vanwege zijn nobele uitstraling en zijn gelijkenis met sommige honden die op antieke iconografieën worden afgebeeld, maar het moderne ras is nauw verbonden met Malta. Het is ook bekend onder de Engelse naam Pharaoh Hound en blijft relatief zeldzaam buiten zijn kringen van liefhebbers.