De Dogo canario: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

Het ras Dogo Canario zou zijn verkregen door de Majorero, een oude veedrijvershond afkomstig van de Canarische Eilanden, voornamelijk Tenerife en Gran Canaria, te kruisen met honden van het molossoïde type die door de Spanjaarden naar de archipel werden gebracht. Gebruikt als bewaker en drijver van rundveekuddes, zag hij zijn aantallen op de Canarische Eilanden toenemen vanaf de XVIe en XVIIe eeuw. De Fédération Cynologique Internationale heeft hem voorlopig erkend op 4 juni 2001, en vervolgens definitief op 4 juli 2011.

De Dogo Canario is een grote molosserhond, massief, goed geproportioneerd, met een ontwikkeld skelet en een ontwikkelde musculatuur. Zijn lichaam past in een rechthoek, met een massieve en gespierde hals, een rechte bovenlijn, een afgeronde croupe, een ruime borst en goed gewelfde ribben. Zijn massieve, compacte en brachycefale kop draagt een brede en zwarte neusspiegel, krachtige kaken en ovale ogen van donker- tot middelbruin. Zijn oren zijn van nature hangend en zijn staart, dik aan de basis, loopt taps toe naar het uiteinde. Zijn korte, ruwe en goed aanliggende vacht is bijna zonder ondervacht. De vachtkleur is gestroomd of vaalgeel in alle nuances, soms gemarkeerd met wit op de borst en aan de basis van de hals, met een masker dat altijd zwart is. Ondanks zijn sterke constitutie blijven zijn bewegingen wendbaar en soepel.

Aandachtig, beschermend tegenover zijn baas en zijn familie en van nature wantrouwig tegenover vreemden, beschikt de Dogo Canario over de kwaliteiten van een waakhond. Zijn temperament is evenwichtig, kalm en vol zelfvertrouwen. Zijn zware en diepe geblaf vormt een kenmerk van het ras.

Traditioneel gebruikt voor het drijven en bewaken van rundveekuddes, heeft de Dogo Canario dagelijkse wandelingen en lichaamsbeweging nodig, zonder al te intensieve activiteit om zijn gewrichten te beschermen. Hij beschikt liever over een grote omheinde tuin dan in een appartement te wonen. Zijn baas moet beschikbaar zijn om hem bezig te houden en hem verveling te besparen.

De Dogo Canario moet vanaf zeer jonge leeftijd met vastberadenheid worden opgevoed om een gehoorzame en evenwichtige hond te worden. Elke vorm van brutaliteit moet worden uitgesloten, want die zou hem kunnen breken of agressief kunnen maken. Zijn training moet vastberadenheid, zachtheid en positieve bekrachtiging combineren.

De vastgestelde aankoopprijs varieert binnen een smalle bandbreedte.

De Dogo Canario is een rustieke en bijzonder robuuste hond. Zijn enkelvoudige vacht, bijna zonder ondervacht, beschermt hem echter niet voldoende tegen de kou, slecht weer en moeilijke klimatologische omstandigheden. Het ras vertoont ook aanleg voor bepaalde aandoeningen die een veterinaire opvolging vereisen.

De Dogo Canario heeft belangrijke voedingsbehoeften, in overeenstemming met zijn grote formaat en zijn ontwikkelde spiermassa. Zijn voedingsbudget moet vóór de adoptie worden voorzien.

De Dogo Canario wordt ook Dogue des Canaries, Perro de Presa Canario of Canary Mastiff genoemd. Zijn FCI-standaard draagt nummer 346 en zijn definitieve erkenning dateert van 2011.