De gezondheid van de Tsjechische terriër

Met een levensverwachting van ongeveer 12 tot 14 jaar kan de Tsjechische terriër lang actief blijven als zijn levensstijl goed in balans is. Preventie, het behouden van een correct gewicht en regelmatig onderhoud dragen rechtstreeks bij aan zijn levensduur.

Dit ras wordt beschouwd als eerder resistent en uithoudingsvermogen hebbend. Zijn kleine formaat belet hem niet om goed gebouwd te zijn, maar zijn robuustheid moet worden ondersteund door een serieuze fokkerij, een aangepaste voeding en een toezicht op de orthopedische of neurologische problemen die in het ras bekend zijn.

Ook al staat het ras niet bekend als fragiel, blijft het verstandig om enkele aandoeningen die al bij de Tsjechische terriër zijn beschreven in de gaten te houden en aandachtig te zijn voor de toestand van de oren, de gewrichten en de locomotie. Elke verandering in het evenwicht, de gang of het gewrichtscomfort verdient een veterinair advies.

• Cerebellaire ataxie : neurologische aandoening die evenwichts- en coördinatiestoornissen kan veroorzaken, met ernst te controleren.

• Scottiekramp : neuromusculaire stoornis die in bepaalde verwante lijnen wordt waargenomen, met episodes van abnormale gang of stijfheid tot gevolg.

• Patellaluxatie : verplaatsing van de knieschijf die mankheid en locomotorisch ongemak bevordert, vooral als de orthopedische opvolging onvoldoende is.

• Otitis : ontsteking van de gehoorgang die kan worden bevorderd door hangende oren en onvoldoende oorverzorging.

De Tsjechische terriër verdraagt zowel kou als warmte gemiddeld. Zijn lange vacht biedt hem een zekere bescherming, maar zowel grote hitte als langdurige blootstelling aan kou moeten worden vermeden, vooral bij aanhoudende inspanning.

Gewichtscontrole is belangrijk bij deze kleine hond, temeer omdat er een neiging tot overgewicht kan optreden als de porties te royaal zijn of de beweging onvoldoende. Een afgemeten portie, beperkte traktaties en regelmatige uitstapjes helpen een correct silhouet te behouden.

Voor de voortplanting of adoptie is het verstandig om zich te informeren over de afstammingsgeschiedenis en om een serieuze veterinaire opvolging te vragen. Bijzondere aandacht kan worden besteed aan het bewegingsapparaat, aan het gehoor van de gang en aan de afwezigheid van abnormale neurologische tekenen.