De gezondheid van de Sloughi

De levensverwachting van de Sloughi ligt doorgaans tussen 12 en 14 jaar. Deze levensduur hangt af van de kwaliteit van de fokkerij, het behouden van een droge en atletische fysieke conditie, een voeding die is aangepast aan zijn activiteit en een regelmatige veterinaire opvolging.

De Sloughi is over het algemeen stevig en uithoudingsvermogen, maar deze robuustheid mag zijn gevoeligheid voor bepaalde omstandigheden en bepaalde medische protocollen niet doen vergeten. Zijn zeer korte vacht beschermt hem weinig tegen de kou en zijn windhondenmetabolisme vereist voorzichtigheid bij anesthesieën en bij de toediening van medicijnen.

De gezondheidswaakzaamheid bij de Sloughi berust vooral op oogheelkundige screening, het anticiperen op het risico van maagverwijding-maagtorsie en het informeren van de dierenarts over zijn mogelijke gevoeligheid voor anesthesie. Zoals bij elke atletische hond blijft een aandachtige observatie van de algemene toestand, de eetlust en het herstel na inspanning belangrijk.

• Progressieve retina-atrofie : Deze erfelijke oogaandoening kan leiden tot een geleidelijke achteruitgang van het zicht tot aan blindheid, vandaar het belang van een oogheelkundige opvolging.

• Gevoeligheid voor anesthesie : Zoals andere windhonden kan de Sloughi op een bijzondere manier reageren op bepaalde anesthesie- en medicatieprotocollen, wat een veterinaire aanpassing vereist.

• Maagtorsie : Deze hond met een diepe borstkas kan blootgesteld zijn aan maagverwijding-torsie, een levensbedreigende noodsituatie die voorkomen kan worden door de maaltijden te verdelen en inspanning rond de voedselinname te vermijden.

De Sloughi verdraagt kou en vocht slecht vanwege zijn korte vacht en zijn geringe vetlaag. Hij verdraagt warme temperaturen beter als de inspanning wordt aangepast en als de hydratatie voldoende is, maar hij moet intensieve oefeningen vermijden tijdens de warmste uren.

De Sloughi is niet bijzonder vatbaar voor gewichtstoename, maar hij moet een slank en droog silhouet behouden om zijn locomotie en zijn gewrichtscomfort te behouden. De porties moeten worden aangepast aan de werkelijke activiteit, de leeftijd en het seizoen, met een regelmatige opvolging van het gewicht en de lichaamsconditie.

Een regelmatige oogheelkundige opvolging is relevant, met name gezien het risico op progressieve retina-atrofie. Vóór elke anesthesie of sedatie wordt aanbevolen om duidelijk met de dierenarts te overleggen om het protocol aan dit type windhond aan te passen. Ook is een waakzaamheid voor de spijsvertering nuttig bij deze hond met een diepe borstkas.