De gezondheid van de Oostenrijkse Pinscher

Met een levensverwachting die vaak tussen 12 en 14 jaar ligt, kan dit ras zijn gezin lange tijd vergezellen wanneer het profiteert van een stabiel gewicht, regelmatige lichaamsbeweging en een consistente veterinaire opvolging. Zijn levensduur hangt sterk af van de kwaliteit van de fokkerij, de preventie van gewrichtsproblemen en de dagelijkse levenshygiëne.

Zijn algemene robuustheid is goed en hij verdraagt een actief leven goed wanneer hij correct wordt verzorgd. Deze stevigheid ontslaat niet van een aandachtige opvolging van de gewrichten, de huid en de fysieke conditie, vooral bij een hond die graag beweegt en de wacht houdt.

Bijzondere aandacht moet worden besteed aan de gewrichten en de huid, met name bij dieren uit weinig geselecteerde lijnen of die op schurende oppervlakken leven. Een regelmatige controle van de locomotie, het steuncomfort en de huidconditie helpt om vroeg de eerste tekenen van ongemak op te sporen.

• Heupdysplasie : Een gewrichtsmisvorming die pijn, mankheid en locomotorisch ongemak kan veroorzaken, vooral bij honden met een aanleg.

• Elleboogdysplasie : Deze orthopedische aandoening kan de beweging beperken en vroegtijdige gewrichtsslijtage bevorderen als ze niet wordt opgevolgd.

• Eeltplekken : Verdikte huidplakken kunnen verschijnen op drukpunten, met name bij honden die vaak op harde oppervlakken liggen.

Zijn korte vacht en zijn ondervacht geven hem een correcte bescherming, maar hij is niet gemaakt om langdurig de extremen te doorstaan. In warme periodes zoals in strenge winter, moet men de duur van de uitstapjes, de toegang tot rust en de intensiteit van de inspanning aanpassen.

De Oostenrijkse kortharige Pinscher behoort niet tot de rassen die het meest vatbaar zijn voor gewichtstoename, maar een teveel aan snoepjes of een daling van de activiteit kunnen zijn silhouet snel uit balans brengen. Een afgemeten portie, aangepast aan zijn bewegingsniveau, blijft de beste preventie om zijn gewrichten en zijn tonus te behouden.

Een regelmatige veterinaire opvolging met locomotorisch onderzoek, monitoring van de groei en aandacht voor de heupen, de ellebogen en de huid is relevant voor dit ras. Bij een fokdier of een jonge hond bestemd voor een actief leven zijn gewrichts- en dermatologische controles bijzonder nuttig.