De Finse Brak: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

De Finse Brak begon te worden ontwikkeld na de oprichting van de Finse Kennel Club in 1889. Hij stamt af van kruisingen tussen lokale honden en diverse Europese brakken. Een eerste standaard werd opgesteld in 1932. De geldende standaard van de Fédération Cynologique Internationale werd gepubliceerd op 17 juli 1997. Het ras, geregistreerd onder nummer 51 van groep 6, werd definitief erkend door de FCI op 8 augustus 1954. Buiten zijn land van oorsprong, Finland, blijft hij vrij weinig verspreid. Het ras wordt ook Finse Brak genoemd, Finnish Hound of Suomenajokoira.

De Finse lopende hond is een middelgrote jachthond, met een lichaam dat langer dan hoog is, sterk gebouwd maar zonder zwaarte. De reuen meten van 55 tot 61 cm en de teven van 52 tot 58 cm; het aangegeven gewicht is van 24 tot 25 kg voor beide geslachten. Zijn hoofd is eerder lang, met een schedel van regelmatige breedte met een gewelfde bovenkant, een lichte maar duidelijk getekende stop en een goed ontwikkelde zwarte neus. Zijn oren zijn plat en hangend. Zijn donkerbruine ogen drukken kalmte uit. Zijn hals is van gemiddelde lengte, gespierd en goed getekend, zijn rug is recht en zijn kruis lang en goed ontwikkeld. Zijn staart, laag aangezet en matig gebogen, is dik aan de basis en loopt dan taps toe naar het uiteinde; hij wordt in actie gedragen. De dekharen zijn recht, goed aanliggend, dicht en ruw, met een korte, dichte en zachtere ondervacht. De driekleurige vacht combineert een zwarte mantel, intense tan-aftekeningen op het hoofd, de onderzijde van het lichaam, de schouders en de dijen, evenals witte aftekeningen op het hoofd, de hals, de borst, het onderste deel van de ledematen en het uiteinde van de staart.

De Finse Brak heeft een kalm, vriendelijk en nooit agressief temperament. Hij toont niettemin een opmerkelijke energie wanneer hij zijn favoriete activiteit beoefent, de jacht.

Gemaakt voor de jacht heeft de Finse lopende hond lange dagelijkse wandelingen nodig. Speels en sportief leeft hij het liefst midden in of dicht bij de natuur, met name in een landhuis of in de nabijheid van een bosrijk gebied. Hij is beter aangepast aan een landelijke levensstijl dan aan een stedelijke omgeving, maar moet in alle gevallen elke dag voldoende worden uitgelaten en gestimuleerd.

Zijn opvoeding vraagt tijd en geduld, want gehoorzaamheid is niet zijn sterkste punt. Zodra de band met zijn baas goed is opgebouwd, leert hij echter graag en doet hij hem graag plezier.

De aanschafprijs varieert afhankelijk van de fokkerij en de kenmerken van de hond.

De Finse Brak is een rustieke en vrij robuuste hond. Er is geen aanleg voor een bepaalde ziekte gemeld voor dit ras.

De Finse Brak heeft een evenwichtige voeding nodig, aangepast aan zijn niveau van lichamelijke activiteit, zijn leeftijd en zijn grootte.

De Finse Brak is een ras waarvan de geschiedenis en de standaard het verdienen om gekend te worden vóór de aanschaf, om zo een fokkerij te kiezen die coherent is met het beoogde gebruik.