De gezondheid van de Pont-Audemer-spaniël

Met een actieve levensstijl, een goed afgestemde voeding en een regelmatige veterinaire opvolging leeft dit ras doorgaans rond de 12 tot 14 jaar. Zijn levensduur hangt sterk af van de kwaliteit van het onderhoud, van de preventie van oorontstekingen en van het behouden van een stabiel gewicht gedurende het hele volwassen leven.

Deze hond onderscheidt zich door een goede algemene robuustheid en een echte geschiktheid voor vochtige terreinen en slecht weer. Zijn stevige bouw en zijn erfgoed als rustieke jachthond spelen in zijn voordeel. Daarentegen blijft hij, zoals veel actieve honden, meer blootgesteld aan kleine trauma’s, aan irritaties na uitstapjes en aan gewichtstoename als zijn bewegingsniveau daalt.

De gezondheidswaakzaamheid moet vooral betrekking hebben op de praktische gevolgen van zijn morfotype en zijn levenswijze. De lange en volle oren moeten na het zwemmen en na uitstapjes in een vochtige omgeving worden gecontroleerd, terwijl de toestand van de vacht, de huid, de voetzolen en de gewichtscurve een regelmatige opvolging verdienen.

• Uitwendige oorontstekingen : Zijn lange en volle oren, vooral na het zwemmen en natte uitstapjes, bevorderen verweking en rechtvaardigen regelmatige controles.

• Overgewicht : Het ras kan gemakkelijk ronder worden als de beweging afneemt zonder aanpassing van het rantsoen, met een directe impact op het gewrichtscomfort en het uithoudingsvermogen.

• Huidirritaties door vocht : Onvoldoende drogen van de vacht na water of modder kan lokale irritaties bevorderen, vooral bij een zeer actieve hond in een vochtige omgeving.

De Epagneul de Pont-Audemer verdraagt kou en vocht goed dankzij zijn beschermende vacht en zijn historische selectie voor werk in moerassen. Hij verdraagt sterke hitte minder goed, vooral tijdens inspanning. In de zomer moeten fysieke activiteiten worden verplaatst naar de koelste uren, met constante toegang tot water en schaduw.

Dit ras kan aankomen als zijn energieverbruik daalt terwijl het rantsoen te royaal blijft. Het risico is groter bij een hond die weinig jaagt of waarvan de activiteit per seizoen varieert. Regelmatig wegen, een rantsoen aangepast aan de intensiteit van de lichaamsbeweging en beperkte traktaties helpen een atletisch silhouet te behouden.

Een klassieke en serieuze veterinaire opvolging wordt aanbevolen, met bijzondere aandacht voor de oren, de huidconditie na het zwemmen, het gebit, het gewicht en de algemene fysieke conditie. Bij een fokdier of een zeer sportieve hond blijft een regelmatig locomotorisch onderzoek verstandig.