De gezondheid van de Noorse elandhond grijs

Zijn levensverwachting ligt doorgaans tussen 12 en 14 jaar. Regelmatige activiteit, een aangepast dieet, het behouden van een gezond gewicht en preventieve veterinaire opvolging dragen bij aan het behoud van zijn levenskwaliteit.

Het ras is over het algemeen robuust en goed aangepast aan koude klimaten dankzij zijn dichte ondervacht. Deze goede constitutie sluit bepaalde erfelijke of dermatologische aanleg niet uit, wat een zorgvuldige selectie en regelmatige controles rechtvaardigt.

De controle moet in de eerste plaats gericht zijn op het gezichtsvermogen, de mobiliteit, de huid, de schildklierfunctie en acute spijsverteringssymptomen. Elke verandering aan de ogen, aanhoudende kreupelheid, huidletsel of plotselinge zwelling van de buik vereist een veterinair advies.

• Progressieve retina-atrofie : Erfelijke aandoening van het netvlies die kan leiden tot een geleidelijke vermindering van het zicht tot aan blindheid.

• Cataract : Vertroebeling van de ooglens die het zicht kan aantasten en een gespecialiseerde behandeling kan vereisen.

• Heup- en elleboogdysplasie : Gewrichtsafwijkingen die pijn, mankheid en artrose kunnen veroorzaken, op te sporen bij fokdieren.

• Glaucoom : Verhoging van de intraoculaire druk die een diergeneeskundige spoedsituatie vormt vanwege het risico op gezichtsverlies.

• Maagdilatatie-torsie : Ernstige spijsverteringsspoed, bevorderd door volumineuze maaltijden en lichaamsbeweging rond de maaltijden.

• Distichiasis en keratitis : Abnormaal ingeplante wimpers of een ontsteking van het hoornvlies kunnen irritatie, pijn en tranenvloed veroorzaken.

• Hypothyreoïdie : Hormonale insufficiëntie die zich kan uiten door vermoeidheid, gewichtstoename en huidproblemen.

• Huidaandoeningen : Het ras kan pyodermieën of talgcysten vertonen die een diergeneeskundige diagnose vereisen.

Zijn dubbele vacht geeft hem een uitstekende tolerantie voor kou en slecht weer. Zijn tolerantie voor warmte is gemiddeld: bij warm weer moeten de uitstapjes worden gepland op koele uren, met schaduw, water en zonder intense inspanning.

Zijn neiging om aan te komen is matig. Het rantsoen moet worden aangepast aan zijn leeftijd, zijn gewicht, zijn lichaamsconditie en zijn activiteitsniveau, door extraatjes te beperken en een regelmatige dagelijkse lichaamsbeweging te behouden.

Voor de fokkerij worden onderzoeken van de heupen en de ogen aanbevolen. Een veterinaire opvolging kan ook de beoordeling van de ellebogen en controles omvatten die zijn aangepast aan de voorgeschiedenis van de lijn.