De Portugese staande hond: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

Bekend sinds honderden jaren op het Iberisch schiereiland, stamt de Portugese staande hond af van de oude peninsulaire Brak. Zijn aanwezigheid is minstens sinds de XIIe eeuw aangetoond en zijn fokkerij is oud in Portugal, waar hij vroeger "Podengo de Mostra" werd genoemd. Hij heeft zich onderscheiden als valkeniershond in de koninklijke kennels en die van de adel. De Fédération Cynologique Internationale classificeert hem onder de continentale staande honden, onder standaard nr. 187, met een erkenning die dateert van 1955.

Van middelmatige grootte en van het braccoïde type, vertoont de Portugese staande hond een krachtige, rustieke en harmonieuze bouw, met een elegante silhouet ingeschreven in een vierkant. Zijn lichaam is robuust, de rug kort, breed en recht, de lendenen zeer gespierd en de borst hoog, breed en ruim. Zijn goed geproportioneerde kop heeft een vierkante schedel, een duidelijke stop, een zwarte neus en schaargebit. Zijn bruine ogen, ovaal tot bijna rond, drukken veel levendigheid uit. De driehoekige, platte en hangende oren zijn boven de ooglijn aangezet. De staart, middelmatig lang, is recht en loopt taps toe naar het uiteinde. De vacht is kort, dicht, strak en hard aanvoelend, zonder ondervacht. De vachtkleur is geel in verschillende nuances, met mogelijke witte aftekeningen op de kop, de hals, de borst, de ledematen en het uiteinde van de staart.

Zacht, kalm en zeer aanhankelijk, bouwt de Portugese staande hond een hechte band op met zijn baas. Hij kan afstandelijk zijn tegenover zijn soortgenoten terwijl hij toch sociaal blijft. Tijdens de jacht onderscheidt hij zich door zijn nieuwsgierigheid, zijn enthousiasme, zijn uithoudingsvermogen en zijn veelzijdigheid. Hij werkt op uiteenlopende terreinen en past zich aan verschillende klimaten en wildsoorten aan.

Meestal rustig, heeft deze jachthond toch veel activiteit en stimulatie nodig. Twee lange dagelijkse wandelingen worden aanbevolen. Hij bloeit op zo dicht mogelijk bij de natuur, idealiter in een grote omheinde ruimte op het platteland. Het leven in een appartement past hem weinig. Zijn socialisatie moet zorgvuldig worden uitgevoerd, met name met andere honden en dieren.

Zoals veel jachthonden is de Portugese staande hond van nature niet erg volgzaam, zonder daarom bijzonder moeilijk op te voeden te zijn. De aanpak moet stevig, consequent en zonder hardhandigheid zijn. Een geleidelijke, regelmatige en motiverende training helpt zijn energie en zijn jachtinstinct te kanaliseren.

De aanschafprijs varieert afhankelijk van de fokkerij, de lijn, de stamboom, de leeftijd en de bestemming van de hond. Het is ook belangrijk om de kwaliteit van de socialisatie, de gezondheidsopvolging en de fokomstandigheden te beoordelen.

De Portugese staande hond is over het algemeen robuust en kan verschillende klimatologische omstandigheden verdragen ondanks zijn korte en eenvoudige vacht. Regelmatige veterinaire controle blijft noodzakelijk vanwege bekende gewrichts- en dermatologische aanleg.

De Portugese staande hond heeft behoefte aan voeding van goede kwaliteit, aangepast aan zijn leeftijd, zijn grootte en zijn niveau van lichamelijke activiteit. De behoeften van een actieve jachthond verschillen merkbaar van die van een minder belast exemplaar.

Het ras is ook bekend onder de namen Portugese staande hond, Perdigueiro Português, Portuguese Pointer en Portuguese Pointing Dog. Vroeger "Podengo de Mostra" genoemd, werd het bijzonder gewaardeerd voor de valkerij in de koninklijke kennels en die van de Portugese adel. Een nest telt gewoonlijk 5 tot 8 pups.