De Burgos Pointer: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

De Braque de Burgos is een zeer oud Spaans ras, al vermeld vanaf het begin van de XVIIe eeuw. Waarschijnlijk afkomstig van inheemse honden uit de regio Burgos, zou hij hebben bijgedragen aan de ontwikkeling van verschillende Europese staandehondenrassen. Het ras heeft in de jaren 1930 en 1940 ternauwernood aan de verdwijning ontsnapt, met name tijdens de Spaanse Burgeroorlog en vervolgens de Tweede Wereldoorlog. Gepassioneerde fokkers, onder wie Don Manuel Izquierdo en Don Geardo Sardonil, hebben bijgedragen aan zijn behoud door kwalitatieve nesten te produceren. Nog weinig verspreid buiten Spanje, werd de Braque de Burgos definitief erkend door de Fédération Cynologique Internationale op 12 november 1954 onder nummer 90, in groep 7 van de staande honden.

Grote krachtige en wendbare staande hond, de Braque de Burgos vertoont een lichaam dat in een vierkant kan worden ingeschreven. Zijn hals is sterk en breed, zijn schoft goed gedefinieerd, zijn rug krachtig en gespierd, zijn kruis stevig en zijn borst breed en goed diep. Zijn lange, grote en sterke kop heeft een ontwikkelde, brede en gewelfde schedel, een weinig uitgesproken stop, een stevige snuit, goed geopende neusgaten en hangende lippen zonder slap te zijn. Zijn amandelvormige ogen, van middelmatige grootte en hazelnootkleur, drukken zachtheid uit en soms een zekere droefheid. Zijn driehoekige oren zijn lang, hangend en soepel. De staart, dik aan de basis, is middelmatig hoog aangezet. De vacht is kort, glad, dicht en middelmatig dik. De vachtkleur combineert wit en lever volgens diverse gevlekte, grijsachtige of gespikkelde combinaties.

Le Braque de Burgos heeft een evenwichtig temperament. Kalm, rustig, zelfverzekerd en aangenaam als gezelschap, toont hij zich bijzonder doeltreffend bij de jacht. Deze veelzijdige staande hond werkt zowel op haarwild als op gevogelte, op uiteenlopende terreinen, en kan ook uitblinken in het apporteren. Zijn jachtinstinct is zeer uitgesproken, terwijl zijn beschermingsinstinct gematigd blijft.

In het dagelijks leven heeft de Braque de Burgos behoefte aan beschikbaarheid, ruimte en lange uitstapjes. Hij is aanhankelijk zonder overdreven demonstratief te zijn, doorgaans rustig in huis wanneer hij zijn energie voldoende heeft verbruikt. Zijn sociabiliteit met kinderen, onbekenden en andere dieren is gemiddeld en moet vroeg worden versterkt. Weinig geschikt voor een appartement, kan hij niettemin in een stedelijke omgeving leven als hij beschikt over een grote omheinde tuin en dagelijkse wandelingen die lang en frequent zijn. Gemaakt om grote afstanden af te leggen, idealiter in de natuur, waardeert hij duursportactiviteiten en spelletjes.

Intelligent, eerder volgzaam en met een gemiddelde gehoorzaamheid, is de Braque de Burgos niet bijzonder moeilijk op te voeden. Een consequente aanpak die zachtheid en vastberadenheid combineert, maakt er een goede metgezel voor de jacht en het leven van. Vroege socialisatie, wandelen aan de lijn en vooral het aanleren van een betrouwbare terugroep zijn onmisbaar vanwege zijn sterke jachtinstinct. Korte, regelmatige en motiverende sessies hebben de voorkeur.

De aankoopprijs hangt met name af van de reputatie van de kennel, de stamboom, de conformiteit met de standaard, de lijn en de bestemming van de hond, gezelschap, jacht of tentoonstelling. De zeldzaamheid van het ras buiten Spanje kan ook de beschikbaarheid beïnvloeden.

Robuust en rustiek, geniet de Braque de Burgos doorgaans van een goede gezondheid. Toch blijft bijzondere waakzaamheid nodig voor de huid, aangezien het ras aanleg heeft voor bepaalde dermatologische aandoeningen, met name demodectische schurft en vitiligo. Zijn lange hangende oren moeten ook regelmatig worden gecontroleerd, vooral na uitstapjes.

De voeding moet voldoen aan de behoeften van een grote, zeer actieve jachthond en tegelijk een atletisch silhouet behouden. Het rantsoen varieert sterk naargelang de leeftijd, het gewicht, het seizoen en de intensiteit van het werk.

De Braque de Burgos is ook bekend onder zijn Spaanse naam Perdiguero de Burgos. De FCI registreert hem onder nummer 90 en heeft hem definitief erkend in 1954. Een nest telt doorgaans 5 tot 10 pups. Ondanks zijn ouderdom en zijn jachtkwaliteiten blijft het ras relatief zeldzaam buiten Spanje.