De gezondheid van de Weimarse staande hond

Zijn gebruikelijke levensduur ligt tussen 10 en 12 jaar. Een aangepaste voeding, regelmatige activiteit zonder inspanning rond de maaltijden, het behoud van een correct gewicht en een preventieve veterinaire opvolging dragen bij aan het behoud van zijn levenskwaliteit.

Het is een robuuste en sportieve hond, met een goed algemeen weerstandsniveau. Zijn fysieke kracht ontslaat echter niet van het screenen van de gewrichten, de ogen en de schildklier, noch van preventieve maatregelen tegen maagverwijding-maagtorsie.

Preventie berust op het naleven van de dierenartsbezoeken, de vaccinaties en de aanbevolen screenings. Elke plotselinge buikopzetting, ongebruikelijke onrust, overmatige speekselvloed of onproductieve poging om te braken vormt een dierenartsnoodgeval.

• Maagdilatatie-volvulus : Groot risico dat vereist dat de portie wordt verdeeld, dat inspanning rond de maaltijden wordt vermeden en dat bij het minste suggestieve teken met spoed wordt geraadpleegd.

• Heupdysplasie : Gewrichtsmisvorming die pijn en kreupelheid kan veroorzaken, op te sporen bij fokdieren.

• Elleboogdysplasie : Aandoening van de ontwikkeling van de elleboog die vroege artrose kan bevorderen.

• Progressieve retina-atrofie : Erfelijke degeneratie van het netvlies die kan leiden tot een geleidelijk verlies van het gezichtsvermogen.

• Entropion : Naar binnen rollen van het ooglid dat het hoornvlies kan irriteren.

• Hypothyreoïdie : Hormonale insufficiëntie die met name het gewicht, de huid, de vacht en de energie kan beïnvloeden.

• Ziekte van Willebrand : Erfelijke stollingsstoornis die bloedingen kan verlengen.

• Immuungemedieerde ziekte : Occasionele aandoening die verband houdt met een ontregeling van het immuunsysteem en een veterinaire diagnose vereist.

De Braque de Weimar verdraagt warmte vrij goed en kou matig. Zijn doorgaans korte vacht biedt beperkte bescherming bij langdurige blootstelling aan lage temperaturen. Intensieve activiteiten moeten worden aangepast aan het weer, met schaduw en water in warme periodes.

Zijn neiging tot gewichtstoename is eerder gering wanneer hij de activiteit krijgt die hij nodig heeft. Het rantsoen moet niettemin worden aangepast aan zijn energieverbruik, zijn leeftijd en zijn lichaamsconditie. Regelmatige controle van zijn silhouet maakt het mogelijk het rantsoen te verminderen als de ribben moeilijk te voelen worden.

De aanbevolen controles hebben met name betrekking op de heupen, de ogen en de schildklier. Een verantwoordelijke fokkerij moet ook rekening houden met de risico's op elleboogdysplasie, de ziekte van Willebrand en andere erfelijke aandoeningen die bij het ras bekend zijn.