De Weimarse staande hond: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

De oorsprong van de Braque de Weimar blijft gedeeltelijk onzeker. Een traditie laat ze teruggaan tot een roedel grijze honden die Lodewijk IX uit Palestina zou hebben meegebracht, zonder bewijs dat deze afstamming kan bevestigen. Zijn aanwezigheid in Duitsland wordt al vanaf de 15e eeuw vermeld en de groothertog Karl-August van Saksen-Weimar zou in de 17e eeuw een grijze staande hond hebben bezeten die werd gebruikt voor de jacht op de wolf, het wild zwijn en de vos. De kruisingen met andere rassen eindigen in 1890, wat hem tot de oudste staande hond van oorsprong uit Duitsland maakt. De langharige variëteit verschijnt in de 20e eeuw. Het ras, ook Weimaraner genoemd, draagt het FCI-nummer 99 en wordt door de FCI erkend sinds 1954.

Van middelgrote tot grote grootte vertoont de Braque de Weimar een atletisch, slank en gespierd silhouet, met een lang en stevig lichaam. Zijn kop, in verhouding tot het lichaam en fijner bij het vrouwtje, heeft een weinig uitgesproken stop, een grote neusspiegel en een verlengde snuit. Zijn brede, lange en hoog aangezette oren reiken tot de mondhoeken. Zijn ogen, rond en licht schuin, zijn blauw tot ongeveer zes maanden en worden daarna amberkleurig. De vacht is doorgaans kort, stug en zeer dik, maar er bestaat ook een langharige variëteit. De vacht vertoont altijd grijstinten, met name muisgrijs, zilvergrijs of donkergrijs. De staart is krachtig en wordt vrij laag gedragen.

Zeer aanhankelijk en sterk gehecht aan zijn eigenaar, is de Braque de Weimar een actiehond met een uitgesproken dynamiek. Intelligent, speels en met een opmerkelijke neus, blinkt hij uit in de jacht en past hij zich graag aan sportieve activiteiten aan. Hij houdt van spelletjes met kinderen en kan wantrouwig zijn tegenover vreemden. Zijn jachtinstinct vereist een zorgvuldige socialisatie met andere dieren.

De Braque de Weimar verdraagt inactiviteit en lange periodes van opsluiting slecht. Hij heeft meer dan twee uur dagelijkse wandeling nodig, met de mogelijkheid om te rennen en zijn reukzin te gebruiken. Een leven in een appartement blijft mogelijk als de uitstapjes talrijk, lang en actief zijn, maar een huis met binnenplaats of tuin, idealiter op het platteland, past beter bij hem. Spelletjes, agility, gehoorzaamheid, canicross en zoekactiviteiten beantwoorden goed aan zijn behoeften.

Zijn opvoeding moet vroeg beginnen en strengheid, consistentie en welwillendheid combineren. Zeer intelligent maar soms koppig, moet de Braque de Weimar snel de regels van het huis, het terugroepen en het omgaan met frustratie leren. Zijn sterke gehechtheid vereist ook een geleidelijke gewenning aan het alleen zijn om verveling en ongewenst gedrag te voorkomen. Korte, gevarieerde en stimulerende oefeningen benutten zijn aanleg optimaal.

De aankoopprijs hangt met name af van de fokkerij, de stamboom, de conformiteit met de standaard, de lijn en de bestemming van de hond. Het jaarlijkse onderhoudsbudget dat door de bron wordt vermeld ligt tussen 1 450 en 1 550 euro, exclusief uitzonderlijke dierenartskosten.

De Braque de Weimar is over het algemeen robuust en vertoont geen groot, algemeen gezondheidsprobleem. Bijzondere waakzaamheid blijft noodzakelijk gezien het risico op maagtorsie en verschillende mogelijke erfelijke aandoeningen. Vaccinaties, parasietenpreventie en dierenartscontroles moeten up-to-date worden gehouden, met name bij honden die deelnemen aan wedstrijden, de jacht of werkopdrachten.

Zijn voeding moet voldoen aan de behoeften van een grote, zeer actieve hond, terwijl factoren die maagverwijding-maagtorsie bevorderen worden beperkt. Het dagelijkse rantsoen wordt verdeeld over twee maaltijden die op vaste tijden worden gegeven en aangepast aan het werkelijke energieverbruik.

De Braque de Weimar is ook bekend onder zijn Duitse naam, Weimaraner. Zijn ogen veranderen van kleur tijdens de groei: blauw bij de geboorte en gedurende de eerste maanden, daarna krijgen ze een amberkleurige tint. Zijn reukzin stelt hem in staat om zowel wild als personen op te sporen, wat zijn mogelijke inzet bij zoek- of assistentiemissies verklaart.