De gezondheid van de Australische Veedrijvershond

Zijn levensverwachting ligt doorgaans tussen 10 en 13 jaar. Een aangepaste voeding, regelmatige activiteit zonder overmaat, het behoud van een optimaal gewicht en een preventieve opvolging dragen ertoe bij zijn levenskwaliteit door de jaren heen te behouden.

Rustiek en uithoudingsvermogen, deze hond werd geselecteerd om buiten te werken op uitgestrekte gebieden. Zijn dubbele en waterdichte vacht beschermt hem doeltreffend, en zijn atletische bouw stelt hem in staat een langdurige inspanning vol te houden. Deze robuustheid ontslaat niet van de screening op erfelijke aandoeningen die in het ras bekend zijn.

Bijzondere aandacht moet worden besteed aan het gehoor, het zicht en de locomotie. De keuze voor een fokkerij die de aanbevolen screenings uitvoert vermindert de risico's zonder ze uit te sluiten, terwijl een snelle consultatie noodzakelijk is bij elke afname van reactie op geluiden, visuele hinder, mankheid of moeite om op te staan.

• Aangeboren doofheid : Eenzijdige of bilaterale doofheid kan het ras treffen; de PEA-gehoortest maakt een objectieve screening mogelijk.

• Progressieve retina-atrofie : Deze erfelijke aandoening veroorzaakt een geleidelijke achteruitgang van het gezichtsvermogen en kan tot blindheid leiden.

• Heupdysplasie : Een slechte congruentie van het gewricht kan pijn, mankheid en artrose veroorzaken, met een uiting die wordt beïnvloed door genetica en omgeving.

Dankzij zijn dichte ondervacht en zijn waterdichte dekharen verdraagt de Australische Veedrijver zowel de kou als matige warmte goed. Hij moet niettemin beschikken over water, schaduw en rustperiodes bij warm weer, met activiteiten die worden uitgesteld tot de koelere uren. Zijn vacht mag niet worden geschoren, omdat die bijdraagt aan zijn thermische bescherming.

Zeer actief behoudt de Bouvier Australien doorgaans een atletisch silhouet wanneer zijn inname overeenkomt met zijn verbruik. De porties moeten echter worden aangepast naargelang de leeftijd, de sterilisatie, het werkniveau en de lichaamsconditie. Snacks worden in het dagelijkse rantsoen opgenomen en het gewicht moet regelmatig worden gecontroleerd om de belasting van de gewrichten te beperken.

Voor de voortplanting zouden de fokdieren een gehooronderzoek via een PEA-test moeten ondergaan, een regelmatige oogheelkundige screening en de beschikbare genetische tests voor progressieve retinale atrofie. Een röntgenologische beoordeling van de heupen en, volgens de aanbevelingen van de rasvereniging en de dierenarts, van de ellebogen is eveneens relevant. De lopende opvolging omvat vaccinaties, parasietenpreventie, gebitscontrole en een jaarlijkse klinische controle.