De gezondheid van de Ariégeois

Met een aangepast dieet, regelmatige activiteit en preventieve veterinaire opvolging leeft de Ariégeois doorgaans tussen 10 en 13 jaar.

Zijn constitutie als lopende hond geeft hem een goed uithoudingsvermogen en een bevredigende robuustheid. Zijn actieve levenswijze stelt hem niettemin bloot aan parasieten, aan grasaren, aan kleine verwondingen van de voetzolen en aan de trauma's die op het terrein worden opgelopen.

Bijzondere aandacht moet worden besteed aan de oren, de ogen, de huid en de voetzooltjes, vooral na uitstapjes in het struikgewas. Elke roodheid, abnormale geur, pijn of herhaald schudden van het hoofd rechtvaardigt een veterinair advies.

• Otitis : De lange, hangende oren houden vocht en vuil vast, wat een aangepaste inspectie en reiniging vereist.

• Parasieten en grasaren : Uitstapjes in het bos en in struikgewas vergroten de blootstelling aan teken, vlooien en plantaardige vreemde voorwerpen.

• Letsels aan de voetzolen : Werk op moeilijk terrein kan snijwonden, irritaties of vreemde voorwerpen tussen de tenen veroorzaken.

De Ariégeois verdraagt de kou goed wanneer hij actief blijft en over een droge schuilplaats beschikt. Zijn tolerantie voor warmte is gemiddeld: intensieve inspanningen moeten tijdens de warme uren worden vermeden, met permanente toegang tot schaduw en vers water.

Zeer actief, behoudt de Ariégeois doorgaans een atletisch silhouet als zijn rantsoen overeenkomt met zijn verbruik. Het is niettemin aangewezen om regelmatig zijn gewicht en zijn lichaamsconditie te controleren, en vervolgens de porties aan te passen tijdens rustperiodes of bij verminderde activiteit.

Een jaarlijks veterinair onderzoek, controle van de oren en het gebit, evenals een regelmatige preventie tegen interne en externe parasieten worden aanbevolen. Bij een jachthond kan de dierenarts de vaccinaties en de antiparasitaire bescherming aanpassen aan de werkelijke blootstelling op het terrein.