De Spaanse windhond: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

De Spaanse Windhond stamt af van oude windhonden uit Azië die al in de Oudheid op het Iberisch Schiereiland werden geïntroduceerd, waarschijnlijk door de Romeinen. Al lange tijd gebruikt voor de hazenjacht, wordt hij beschouwd als een van de voorouders van de Greyhound. Het ras werd definitief erkend door de FCI in 1971 en zijn officiële, geldende standaard werd gepubliceerd in 1982.

De Spaanse Windhond is een grote, harmonieuze en licht langgerekte hond, met een compacte beenderstructuur en een soepele silhouet. Zijn hoofd is lang en droog, zijn hals langgerekt, zijn rug recht en lang, en zijn staart zeer lang, laag gedragen. Zijn vacht is meestal kort, dicht en zacht, met het bestaan van een hardere en halflangharige variëteit. Alle kleuren zijn toegestaan, met een traditionele voorkeur voor gestroomd vaalgeel en zwart.

Evenwichtig, zacht en gevoelig, toont de Spaanse Windhond zich zeer gehecht aan zijn familie. Hij blijft doorgaans gereserveerd tegenover vreemden zonder agressief te zijn en heeft geen echte aanleg als waakhond. Zijn achtergrond als jachthond op haas geeft hem levendigheid, maar hij weet zich ook rustig en discreet te gedragen in huis.

Deze windhond moet regelmatig rennen om zich goed in zijn vel te voelen. Binnenshuis kan hij rustig, zindelijk en vrij discreet zijn, maar hij komt vooral tot bloei wanneer hij over ruimte beschikt en dagelijks lange uitstapjes maakt. Een grote, goed omheinde tuin vormt een geschikter leefkader dan een appartement.

De Spaanse Windhond leert graag wanneer men met geduld, zachtheid en consequentie werkt. Zijn gevoeligheid vereist dat elke hardhandigheid wordt vermeden, die zijn vertrouwen en zijn vooruitgang zou schaden. Een rustige, coherente en positieve opvoeding maakt het mogelijk een aangename metgezel om mee te leven en betrouwbaar in het dagelijks leven te verkrijgen.

Het aankoopbudget van een Spaanse Windhond hangt vooral af van de sérieux van de fokkerij, de kwaliteit van de socialisatie en de afstamming. Men moet ook rekening houden met de lopende kosten voor voeding, veterinaire opvolging en het dagelijkse onderhoud van een grote actieve hond.

De Spaanse Windhond is over het algemeen een robuuste en eerder resistente hond. Zijn algemene gezondheid is goed, maar zijn morfologie van grote renner vereist orthopedische en spijsverteringswaakzaamheid, evenals een zorgvuldige beheersing van de inspanningen volgens het weer.

De Spaanse Windhond heeft behoefte aan een volledige, goed verteerbare voeding die is aangepast aan zijn formaat als grote sportieve hond. Het rantsoen moet rekening houden met zijn leeftijd, zijn lichaamsconditie en zijn inspanningsniveau om zijn spiermassa te ondersteunen zonder overgewicht te bevorderen.

De Spaanse Windhond is ook bekend onder de namen Galgo Espagnol en Lévrier Galgo. Historisch geselecteerd voor de jacht op de haas, staat hij bekend om zijn typische windhondengalop en zijn grote uithoudingsvermogen. Zijn oude band met de andere Europese windhonden verklaart zijn vaak genoemde verwantschap met de Greyhound.