De gezondheid van de Selkirk Rex

Zijn levensverwachting ligt doorgaans tussen 15 en 20 jaar, wat hem tot een kat maakt met een vaak appreciabele levensduur. Deze duur hangt af van de kwaliteit van de fokkerij, van de levenshygiëne, van medische preventie en van het behoud van een stabiel gewicht gedurende het hele volwassen leven.

De Selkirk Rex is in het dagelijks leven eerder robuust, zonder een ras te zijn dat men als bijzonder rustiek zou bestempelen. Zijn evenwichtige bouw en zijn rustige temperament werken in zijn voordeel, maar sommige lijnen vragen om verhoogde waakzaamheid op het vlak van het hart, de gewrichten en de nieren.

Er moet bijzondere aandacht worden besteed aan de selectie van de fokkerij, aan de familiale voorgeschiedenis en aan het behoud van een goede lichaamsconditie. Regelmatige controles helpen om vroegtijdig de aandoeningen op te sporen die het vaakst bij het ras worden genoemd en om de aanpak indien nodig aan te passen.

• Polycysteuze nierziekte : Een erfelijke aandoening die de nierfunctie geleidelijk kan aantasten, op te sporen in de lijnen en via screening van fokdieren.

• Hypertrofische cardiomyopathie : Een hartaandoening die bij sommige verwante lijnen wordt waargenomen, wat een bijzondere waakzaamheid vereist aan de kant van de fokkerij en de veterinaire opvolging.

• Heupdysplasie : Zeldzamer bij de kat dan bij de hond, kan ze niettemin sommige dieren treffen en pijn of locomotorische hinder bevorderen.

• Overgewicht : Zijn rustige temperament kan gewichtstoename bevorderen als voeding en activiteit niet goed in balans zijn.

Dankzij zijn dichte vacht verdraagt de Selkirk Rex eerder goed gematigde tot koele omgevingen. Daarentegen vragen sterke hitteperiodes meer waakzaamheid, met vers water, schaduwrijke zones en een beperking van inspanningen tijdens de warmste uren.

De Selkirk Rex kan de neiging hebben tot overgewicht als zijn activiteit afneemt of als de porties te royaal zijn. Een afgemeten portie, dagelijkse spelletjes en een opvolging van het gewicht maken het mogelijk een geleidelijke gewichtstoename te vermijden die vaak onopvallend is bij rustige katten.

Het is relevant om fokkers te vragen naar de uitgevoerde screenings bij de fokdieren, in het bijzonder voor de nier- en hartaandoeningen die bekend zijn in verwante lijnen. Een regelmatig klinisch onderzoek en, afhankelijk van de context, gerichte onderzoeken helpen om de evolutie van de kat onder goede omstandigheden te volgen.