De Pixie-Bob: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

De Pixie-bob werd in de Verenigde Staten ontwikkeld vanaf de jaren 1980, met name in het noordwesten van de VS, uit huiskatten met een lynxachtig type. Carol Ann Brewer heeft de lijn gepopulariseerd vanuit een poes genaamd Pixie. Verhalen over hybridisatie met de rode lynx deden lange tijd de ronde, maar moderne registers, waaronder de TICA, beschouwen hem als een huiskat die is geselecteerd om zijn wilde uiterlijk. Het ras werd door de TICA erkend aan het einde van de jaren 1990.

De Pixie-bob is een imposante kat, diep gebouwd, met een zwaar beendergestel en een krachtige bespiering. Het hoofd is breed, in de vorm van een omgekeerde peer, met uitgesproken wenkbrauwen, soms pluizige oren en licht schuine amandelvormige ogen. De staart is van nature kort, idealiter vrij dik en beweeglijk, zonder de lengte van een volledige staart te bereiken. De vacht, kort of halflang, is dicht en wollig, meestal brown spotted tabby met een ticking die aan de lynx doet denken. Polydactylie komt vaak voor en wordt door meerdere standaarden geaccepteerd.

De Pixie-bob staat bekend om zijn hondachtige gehechtheid: hij volgt vaak zijn mensen, zoekt contact en past zich heel goed aan het gezinsleven aan. Rustig in huis wanneer hij genoeg activiteit heeft, blijft hij nieuwsgierig, intelligent en weinig agressief. Hij wordt vooral gewaardeerd bij respectvolle kinderen.

In het dagelijks leven houdt hij ervan te observeren, jachtspelletjes te spelen en in de buurt van zijn naasten te blijven. Hij vocaliseert vaak met klikgeluiden, trillers of een getjilp in plaats van met schelle miauwen. Hij past zich aan het appartement aan als hij beschikt over verticale ruimte, spelletjes en een regelmatige aanwezigheid. Een beveiligde toegang naar buiten verrijkt zijn leven maar is niet onmisbaar.

Intelligent en coöperatief, leert de Pixie-bob gemakkelijk het terugroepen, het targetten en enkele trucjes met positieve bekrachtiging. Consequentie, spel en afgemeten voedselbeloningen werken beter dan welke dwang dan ook. Een vroege socialisatie aan hantering, transport en andere dieren vergemakkelijkt het volwassen leven.

De Pixie-bob blijft vrij zeldzaam in Europa, wat fokprijzen vaak tussen 1 000 en 2 000 € houdt. Het type, polydactylie, langhaar en de kwaliteit van socialisatie beïnvloeden het tarief. Je moet ook rekening houden met het reguliere onderhoud van een grote binnenkat.

De Pixie-bob wordt over het algemeen beschouwd als een robuuste kat, afkomstig uit een vrij natuurlijke basis. Zoals elke kat van groot formaat verdient hij aandacht voor de gewrichten, het gewicht en de urinefunctie. De korte staart is het resultaat van een mutatie die verschilt van die van de Manx; serieuze lijnen vermijden de extremen die gepaard gaan met neurologische aandoeningen.

Grote gespierde kat, de Pixie-bob heeft behoefte aan een volledige voeding, rijk aan dierlijke eiwitten en aangepast aan zijn ideale gewicht. Kroketten of gemengde kwaliteitsvoeding zijn geschikt, op voorwaarde dat de energie wordt gecontroleerd.

De naam Pixie-bob komt van de stammoederpoes Pixie en van de korte staart (bob). Veel exemplaren hebben meer dan vijf tenen per poot, een kenmerk dat in het ras wordt gezocht. Ondanks zijn uiterlijk van een kleine lynx is het geen wilde hybride: het is een gezelschapskat die voor dit type is geselecteerd.