De Patterdale terriër: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

De Patterdale-terriër dankt zijn naam aan het dorp Patterdale, in het Lake District, in het noordwesten van Engeland. Hij stamt af van werkterriërs die door boeren en jachtgezelschappen uit de regio werden gebruikt om vossen en dassen uit rotsachtig terrein te verjagen. Lange tijd werd hij uitsluitend geselecteerd op zijn vaardigheden, zonder morfologische standaard, en in 1995 werd hij erkend door de Amerikaanse United Kennel Club. Hij wordt niet erkend door de FCI noch door de Britse Kennel Club.

Het is een kleine compacte en gespierde terriër, van ongeveer 25 tot 38 cm voor 5 tot 8 kg. Zijn smalle en soepele borstkas stelt hem in staat door holen te gaan. De kop is krachtig, de oren zijn knopvormig en naar voren gevouwen. De vacht kan glad, hard of gebroken zijn. De meest voorkomende vachtkleuren zijn zwart, chocoladebruin, rood of zwart met tan, soms met een beetje wit op de borst.

Moedig, koppig en zeer energiek, de Patterdale terriër heeft het temperament van een jager. Met zijn gezin is hij aanhankelijk en speels, maar hij kan intolerant zijn tegenover andere honden en zonder aarzelen katten en kleine dieren achtervolgen.

Hij heeft elke dag veel beweging en mentale stimulatie nodig. Zonder voldoende activiteit graaft hij, blaft hij en probeert hij te ontsnappen. Hij past beter in een huis met een goed omheinde tuin dan in een appartement.

Intelligent maar koppig, hij vraagt om een consequente, positieve en stevige opvoeding, met korte en gevarieerde sessies. Het terugroepen blijft lastig in aanwezigheid van wild. Vroege socialisatie met andere honden is onmisbaar.

De Patterdale terriër wordt vooral gefokt in het Verenigd Koninkrijk en blijft zeldzaam in Frankrijk. De prijzen variëren naargelang de ouders werk- of gezelschapshonden zijn.

Geselecteerd voor werk, is de Patterdale terriër een robuust ras, met weinig bekende erfelijke ziekten. Verwondingen door zijn onverschrokkenheid komen vaker voor dan ziekten.

Kleine zeer actieve hond, hij heeft een energierijke en volledige voeding nodig.

Op de boerderijen in het Lake District moesten terriërs de jagers te voet over lange afstanden in de heuvels volgen voordat ze ondergronds gingen werken, wat het uitzonderlijke uithoudingsvermogen van het ras verklaart.