De gezondheid van de Kishu

De levensverwachting van de Kishu ligt doorgaans rond de 11 tot 13 jaar. Een serieuze selectie, een stabiel gewicht, regelmatige lichaamsbeweging en een preventieve veterinaire opvolging dragen bij aan het behoud van zijn levensduur.

Rustiek en uithoudingsvermogen, de Kishu verdraagt een actief leven goed wanneer aan zijn fysieke en mentale behoeften wordt voldaan. Zijn compacte en stevige bouw maakt hem tot een eerder robuuste hond, zonder dat dit ontslaat van een normale waakzaamheid voor de ogen en de schildklierfunctie.

Het ras staat niet bekend als fragiel, maar sommige exemplaren kunnen enkele aandachtspunten vertonen die het verdienen om vóór de aanschaf bekend te zijn en gedurende het leven in de gaten te worden gehouden.

• Hypothyreoïdie: enkele occasionele gevallen zijn waargenomen ; een dagelijkse behandeling maakt het doorgaans mogelijk de ziekte goed onder controle te houden wanneer ze wordt gediagnosticeerd.

• Entropion: een naar binnen gekeerde ooglidrand kan het hoornvlies irriteren en rechtvaardigt een oogheelkundige waakzaamheid bij oogongemak.

Dankzij zijn dichte ondervacht verdraagt de Kishu over het algemeen beter de kou dan de grote hitte. In de zomer moet hij beschikken over vers water, schaduw en activiteiten die verschoven zijn naar de minst warme uren.

De Kishu wordt niet beschreven als een grote lekkerbek, maar het onderhoud van zijn spiermassa en zijn mobiliteit vereist een rantsoen dat is aangepast aan zijn werkelijke activiteit. Een regelmatige controle van het silhouet helpt gewichtstoename te voorkomen en een wendbare hond te behouden.

Een jaarlijks klinisch onderzoek, een oogheelkundige controle in geval van tekenen van irritatie en een evaluatie van de schildklierfunctie als er suggestieve symptomen optreden, vormen een goede basis voor de opvolging van dit ras.