De gezondheid van de Hokkaido ken

Met een levensverwachting rond de 11 tot 13 jaar kan de Hokkaïdo Ken lange tijd een goede vitaliteit behouden als zijn gewicht stabiel blijft, als zijn lichaamsbeweging voldoende is en als zijn gezondheidspreventie goed wordt opgevolgd. De kwaliteit van de fokkerij, dagelijkse beweging en het beheer van de warmte spelen een belangrijke rol in zijn veroudering.

De Hokkaïdo Ken vertoont een goede algemene robuustheid en een echt fysiek uithoudingsvermogen. Zijn dubbele vacht en zijn noordelijke oorsprong maken hem bijzonder op zijn gemak bij koud weer, maar deze rusticiteit ontslaat niet van een serieuze selectie van de fokdieren noch van een aandachtige opvolging van de ogen, de gewrichten en het hart.

Ook al staat het ras bekend als robuust, de waakzaamheid moet vooral gericht zijn op enkele orthopedische, oculaire, neurologische en reproductieve aandoeningen die bij het ras zijn gemeld. Een aandachtige observatie van de locomotie, het zicht, het eetgedrag en de algemene toestand helpt om een eventueel probleem vroegtijdig op te sporen.

• Collie-ooganomalie: Oogaandoening van genetische oorsprong die het zicht kan aantasten en die een oogheelkundige screening bij fokdieren rechtvaardigt.

• Heupdysplasie: Gewrichtsmisvorming die pijn, mankheid en artrose met de leeftijd kan veroorzaken.

• Cryptorchidie: Het uitblijven van de indaling van één of beide testikels bij de reu, een situatie die door de dierenarts moet worden opgevolgd.

• Epilepsie: Neurologische aandoening die zich uit in stuipaanvallen met variabele intensiteit en frequentie.

• Patellaluxatie: Verplaatsing van de knieschijf die locomotorische hinder, huppelen of intermitterende mankheid kan veroorzaken.

• Pica: Neiging om niet-eetbare stoffen in te nemen, met een spijsverterings- of toxisch risico afhankelijk van het geval.

• Polydipsie: Abnormale toename van de waterconsumptie, soms een aanwijzing voor een onderliggende aandoening.

• Hartruis: Auscultatoire afwijking die een dierenartscontrole verdient om de oorsprong en de impact ervan te verduidelijken.

De Hokkaïdo Ken verdraagt de kou en koele klimaten zeer goed dankzij zijn dichte en beschermende ondervacht. Daarentegen verdraagt hij warmte minder goed, vooral in de zomerperiode of bij intensieve inspanningen. In de zomer moet men de uitstapjes op de koelste uren plannen, altijd water beschikbaar laten en langdurige inspanningen in de volle zon vermijden.

Het ras behoort niet tot de rassen die het meest worden blootgesteld aan gewichtstoename, maar een minder actieve of te veel verwend Hokkaïdo Ken kan snel zijn fysieke conditie verliezen. Het behouden van een stabiel gewicht berust op afgemeten porties, beperkte traktaties en een echte dagelijkse activiteit, vooral bij dieren die in een stedelijke omgeving leven.

Voor de voortplanting en tijdens de opvolging van een jonge volwassene zijn een orthopedische screening van de heupen, een oogheelkundige controle en een volledig klinisch onderzoek bijzonder relevant. Afhankelijk van de voorgeschiedenis van de lijn kan extra aandacht worden besteed aan het hart, aan de knieschijf en aan de afwezigheid van ongebruikelijke neurologische of gedragsafwijkingen.