De gezondheid van de Golden retriever

De Golden Retriever leeft meestal tussen de 12 en 14 jaar. Deze levensduur hangt sterk af van de kwaliteit van de fokkerij, het behouden van een correct gewicht, regelmatige lichaamsbeweging en de vroege opsporing van de belangrijkste orthopedische, oculaire en cardiale problemen.

Het is een uithoudingsvermogen hebbende en over het algemeen stevige hond, die in staat is een actief gezinsleven te begeleiden en echt werk te leveren. Zijn robuustheid moet echter worden genuanceerd door zijn bekende aanleg voor dysplasieën, voor bepaalde oogaandoeningen, voor huidziekten en voor verschillende kankers, vandaar het belang van een nauwgezette preventie.

De waakzaamheid richt zich vooral op de gewrichten, de ogen, het hart, de huid en de oren. Na het zwemmen moet de vacht en de basis van de staart goed worden gedroogd, en een regelmatige controle van de oren helpt infecties te beperken. Het toezicht op de locomotie, de huidconditie en de algemene toestand blijft gedurende het hele leven belangrijk.

• Kanker: Het ras vertoont een erkende aanleg voor meerdere tumoren, wat een blijvende waakzaamheid rechtvaardigt bij elke massa of verandering van de algemene toestand.

• Cataract: Het kan met de leeftijd optreden en het zicht geleidelijk aantasten, vandaar het belang van een oogheelkundige opvolging.

• Heupdysplasie: Deze gewrichtsafwijking kan pijn, manken en artrose veroorzaken, vooral bij zware of te zware honden.

• Elleboogdysplasie: Het tast het locomotorisch comfort aan en kan zich al op jonge leeftijd voordoen met een meer of minder uitgesproken mankheid.

• Epilepsie: Bij sommige dieren kunnen stuipaanvallen optreden en dan is een dierenartscontrole en vervolgens een aangepaste opvolging nodig.

• Progressieve retina-atrofie: Deze degeneratieve aandoening van het netvlies leidt tot een geleidelijke vermindering van het zicht die kan gaan tot blindheid.

• Hypothyreoïdie: Het kan gewichtstoename, verminderde conditie en huidproblemen bevorderen, met een diagnose bevestigd door bloedonderzoek.

• Ziekte van von Willebrand: Deze stollingsstoornis stelt bloot aan abnormale bloedingen en vraagt voorzorgsmaatregelen bij een ingreep.

• Osteochondrosis dissecans: Deze kraakbeenaandoening treft vooral jonge honden in de groei en kan pijn of manken veroorzaken.

• Subvalvulaire aortastenose: Deze aangeboren hartafwijking kan het hart belasten en vereist een cardiologische evaluatie.

• Allergieën en dermatitis: De huid van de Golden Retriever kan gevoelig zijn, met jeuk, roodheid of secundaire infecties die een behandeling vereisen.

• Oorontsteking: Hangoren en vocht bevorderen ontstekingen, vooral na het zwemmen of bij onvoldoende verzorging.

• Maagtorsie: Zoals bij andere grote honden vereist deze zeldzame maar ernstige spijsverteringsspoed een onmiddellijke consultatie bij een opgezwollen buik of onproductieve misselijkheid.

De Golden Retriever verdraagt kou en warmte matig. Zijn dichte ondervacht helpt hem om met vocht en koele temperaturen om te gaan, maar bij grote hitte zijn uitstapjes op rustige uren, water naar believen en een vermindering van intensieve inspanningen vereist. Na regen of zwemmen wordt een zorgvuldige droging van de vacht en de oren aanbevolen.

De Golden Retriever vertoont een echte neiging om aan te komen als zijn voeding niet precies is afgestemd op zijn activiteit. Een evenwichtige portie, verdeeld over twee maaltijden en aangepast aan de kwaliteit van het voer helpt overgewicht te beperken, dat snel op de gewrichten weegt. Een regelmatige opvolging van het silhouet en het gewicht is dus bijzonder nuttig.

De meest relevante screenings betreffen de heupen, de ellebogen, de ogen en het hart. Ze zijn nuttig vóór de voortplanting en blijven waardevol gedurende het leven, vooral als men een vermindering van de conditie, een locomotorische afwijking of een visuele stoornis waarneemt. De keuze voor een fokkerij die haar fokdieren test is een belangrijk punt.