De Braque de l'Ariège: karakter, prijs, gezondheid en fokkers

Verschenen in de loop van de 19e eeuw, is de Braque de l'Ariège voortgekomen uit de kruising tussen de oude Braque Français en verschillende lijnen van braques uit het Zuiden. Zeldzaam geworden buiten zijn streek van oorsprong, wordt hij vandaag behouden door liefhebbers en fokkerijen die gehecht zijn aan zijn kwaliteiten als staande hond. De Fédération Cynologique Internationale heeft het ras definitief erkend op 28 juni 1955 onder nummer 177.

De Braque de l'Ariège is een hond van het braccoïde type, stevig en harmonieus gebouwd, krachtig zonder zwaarte en voorzien van een opvallende bespiering. Zijn hoofd is lang en smal ter hoogte van de jukbeenderbogen, met een licht gewelfde schedel, een weinig uitgesproken stop en een lange en rechte snuit. De neus kan roze, roodachtig of bruin zijn. Zijn ovale ogen, goed open, donker amber of bruin, drukken zachtheid, openheid en intelligentie uit. Zijn lange en weinig dikke oren zijn aangezet ter hoogte van of onder de ooglijn. De hals is sterk, de schoft goed getekend en de rug wat lang, gespierd en recht. De staart, dik aan de basis en daarna verfijnd, verlengt de lijn van de croupe zonder de bovenlijn te overschrijden. De vacht is kort, glanzend en dicht, fijner en korter op het hoofd en de oren. De vachtkleur is licht oranje fauve of bruin, gespikkeld of gemarmerd met wit.

Veelzijdig, vastberaden en zeer robuust, bezit de Braque de l'Ariège de verwachte kwaliteiten van een jachthond en van een uitstekende staande hond. Gehecht aan zijn baas, kan hij ook een goede metgezel in het dagelijks leven zijn. Zijn jachtinstinct is zeer uitgesproken, terwijl zijn temperament een zekere onafhankelijkheid combineert met een echte nabijheid tot zijn referentiepersoon.

Deze actieve hond heeft behoefte aan vrijheid, ruimte en lange, frequente uitstapjes, idealiter op het platteland of in een bosrijke omgeving. Het landelijke leven past hem bijzonder goed. In de stad zijn een grote, goed omheinde tuin en regelmatige activiteiten onmisbaar. Hij is niet geschikt voor het leven in een appartement, noch voor een dagelijks leven dat beperkt is tot korte wandelingen.

Zijn opvoeding moet vroeg beginnen en fermheid, consistentie en zachtheid combineren, zonder brutaliteit. Het terugroepen is een prioriteit om zijn jachtinstinct tijdens uitstapjes beter te kunnen beheersen. Intelligent en met een gemiddelde gehoorzaamheid, maakt hij vooruitgang met een duidelijk kader en regelmatige leermomenten.

De aanschafprijs varieert afhankelijk van de fokkerij, de lijn, de leeftijd en de garanties die bij de hond worden geleverd.

De Braque de l'Ariège is een robuuste hond die geniet van een bijzonder sterke gezondheid. Geen enkele belangrijke erfelijke ziekte overheerst in het ras; de aandachtspunten blijven die van grote staande honden (gewrichten, maag, oren). Hij is niet hypoallergeen.

De Braque de l'Ariège is een actieve staande hond die een volledige voeding nodig heeft, voldoende energierijk op jachtdagen of tijdens lange uitstappen, en meer gematigd in rust. Een goede verteerbaarheid en een controle van het gewicht beschermen de gewrichten.

Het ras is ook bekend onder de namen Braque du Midi en Braque de Toulouse. Definitief erkend door de FCI in 1955, blijft het weinig vertegenwoordigd buiten de Ariège. Een nest telt doorgaans 2 tot 5 pups.